Droge Lente.

Er zijn vogels. Buiten. Ze kwinkeleren en tjilpen. Ze kwetteren en fluiten. Het heeft al een tijd niet geregend. De lucht blijft strak blauw. Het stof hoopt zich op. De mens neigt steeds meer tot roekeloos gedrag. Ingegeven door verlokkingen van de lente en onzekerheid over de toekomst overschreeuwt de jeugd zichzelf en durven ze zich, iets meer dan gewoonlijk, aan elkaar bloot te stellen. De oude baasjes en besjes zitten keurig opgeborgen niets te doen in hun saaie, stoffige en schimmelige huisjes . Zij hebben genoeg aan hun herinneringen. Sommigen hopen dat zij spoedig de drempel des doods zullen overschrijden. Voor hen is het leven inmiddels schier ondraaglijk geworden.
Maar het jonge spul gaat als vanouds tekeer dat het een lieve lust is. ’s Nachts rijden zij op hun fiets van de kroeg naar huis en brullen zij al hun frustratie en geborneerdheid tegelijk met hun alcohol-adem de frisse lucht van de vroege ochtend in. De bofkonten en uitverkorenen liggen lekker met elkaar te neuken en gaan hiermee door tot het prille ochtendgloren. Zij genieten van de lusten des vlezes en vallen op elkaar aan in de vaste veronderstelling het leven morgen afgelopen kan zijn. Ja, mensen, dat is de lente. Het jaargetijde van vruchtbaarheid en kolder. Het jaargetijde van bizarre ideeën en groteske vergezichten.

En dan die leuke jonge mensen in van die vlotte spijkerbroeken en van die flatteuze bolerootjes. Van die hippe jongelui die van die leuke liedjes kunnen maken en zo gezellig ambitieus zijn. Nou, daar moet ik dus al helemaal niets van hebben. Ik hou van echte mensen. Hoekige, botte en geteisterde mensen. Daar hou ik van. Ook als het lente is. Ik heb niets op met van die gladde, banale en vulgaire mensen die Powned zo leuk en “verfrissend” vinden en die zo leuk ongedwongen op een terrasje kunnen zitten. Van die akelige jonge mensen die veel weten over niets en niets over alles wat belangrijk is.
Ik dank god op mijn blote knieën dat ik niet meer jong ben. Ik vind jonge mensen heel erg enge mensen. Nu jong zijn lijkt me heel erg akelig. En beter worden zal het niet. Alleen maar erger!!!!!

Maar ja, dat kan ik nou allemaal wel vinden, maar waarom vind ik dat nou? Want het is wel heel erg zuur. Vindt u ook niet? Het klinkt alsof er jaloezie en afgunst in het spel is. Of misschien wel angst. Angst voor de vitaliteit van de jeugd. Ik geloof dat meneer Freud er heel veel behartigenswaardigs over geschreven heeft.
Nee, laat ik eerlijk zijn. Ik moet geen dingen schrijven die vanuit mijn onderbuik worden geredigeerd. Het is zaak, zeker in deze verwarde en vervreemdende tijden, om heel dicht bij jezelf te blijven. Het is zaak om niet zo maar als een kip zonder kop wild om je heen te schelden. Wantrouw altijd je eigen motieven. Leg ze onder een vergrootglas. Analyseer ze. Wetenschap is prachtig, maar wees er van overtuigd dat jouw interpretatie van wetenschappelijke feiten meestentijds leidt tot “Wishful Thinking”. De mens is te allen tijde geneigd om zichzelf te verwennen. De mens is te allen tijde geneigd om zichzelf steeds weer gelijk te geven. Ik vind mijn ideeën vaak de beste ideeën. En dat is nou precies wat ik bedoel!!! Door het zwelgen in eigen vooroordelen en preferenties en daarmede de deur te sluiten voor een zo zorgvuldig en objectief mogelijke interpretatie van feiten, meningen en opinies blokkeer je als het ware de weg voor een adequate, objectieve en rechtvaardige weging van gedachten, analyses en vondsten van anderen. Een weging die mogelijk zou kunnen leiden tot een duidelijke kwalitatieve verbetering van je eigen geestesleven. Laat die kans niet liggen, mensen. Grijp met beide handen de mogelijkheid om je geest te renoveren met behulp van de de nuttige bouwmaterialen die je door anderen steeds weer worden aangereikt.

 

NB. Ja, ironie is ook een vak. Als ik ironisch word gebeurd dat meestal in de vorm van overdreven en lachwekkend moralisme. Het is alleen zo jammer dat ik de enige ben die er van geniet. De meeste lezers doorzien mijn ironie niet en slikken het belachelijke moralisme als zoete koek. Zij denken: wat een verwaten mannetje!!!

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “Droge Lente.

  1. Ze noemen mij ook wel de grote moraliseerder. En dat valt des te meer op in een tijd waarin iedereen een hartgrondige hekel heeft ontwikkeld met betrekking tot welke moraal dan ook. Zo maak je jezelf niet geliefd!!!

  2. De jeugdigen baren zich geen zorgen maar zijn standvastig in hun ongerustheid, snel geëxalteerd, geprikkeld en prikkelbaar.
    De jeugd is hartstochtelijk en hectisch, violent en virulent tegelijkertijd.
    Ongenadig slaat de vermoeidheid toe aan al wie de jeugdigheid succesvol doorlopen heeft,
    Je maakt je nu niet snel meer ongerust maar zorgen des te meer.
    Eindelijk heb je leren aanvaarden en ordenen, opwinding is immers ongezond, gelaten aanschouw je de dingen bewust geworden van je machteloosheid.
    Wat blijft is de verwondering …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s