Meningen en opinies uit de glimmende koker van de subjectieve megalomaan.

Het ligt meestal toch ingewikkelder dan je zo op het eerste gezicht zou denken. Ik heb al heel veel analyses en verklaringen langs zien komen inzake de publieke ontsporingen van de laatste tijd. De gemiddelde mens (en wat dat nou precies is weet ik ook niet zo goed) zoekt veelal verklaringen voor publieke ontsporingen die overeenkomen met zijn levensovertuiging. En zijn levensovertuiging vloeit voort uit het amalgaam van zijn genetische aanleg, zijn opvoeding en zijn leefomstandigheden. Wat zijn “peergroup” zegt, zegt hij ook. Het is vaak een kwestie van papegaaien. De vrije wil, die mogelijk zou moeten maken dat hij vrij en onverveerd kan oordelen over allerlei maatschappelijke fenomenen, bestaat eigenlijk niet. De gemiddelde mens is het slachtoffer van zijn genetische aanleg, zijn opvoeding en zijn leefomstandigheden. Er helpt dus geen moedertje lief aan. Aan de conditionering en de dwang van de groep valt nagenoeg niet te ontkomen. Ik neem alle meningen en overtuigingen van mijn medemensen over allerlei machtig interessante onderwerpen dan ook maar met een hele grote korrel zout. Ik weet dat zij, net als ik, gedwongen zijn op een bepaalde wijze te denken en te handelen.
Meneer Swaab zei het al: “Wij zijn ons brein”. Niets meer, maar ook niets minder. En alle flauwekul die wij verzinnen en waar wij zelf in gaan geloven komt uit de koker van de genetische aanleg, de opvoeding en de leefomstandigheden. Jammer hè! U had zichzelf waarschijnlijk hoger ingeschat, met een, ten aanzien van uw fysieke corpus, autonoom functionerende geest of een ijle ziel waarin alle metafysica van het onzegbare in besloten ligt. Het zou een van de redenen kunnen zijn op grond waarvan u mijn woorden als enorme onzin ver van u werpt. De werkelijkheid is soms onverteerbaar.
Goed, al die meningen en opinies over rellen, over massamoord door een Noorse idealist, over overlast door jonge Marokkanen en over crises op financieel gebied spruiten dus voornamelijk voort uit uiterst subjectieve levensovertuigingen. Er is weinig harde wetenschap in te ontdekken. En de analyses houden op waar ze op zijn minst zouden moeten doorpakken. Dat kun je de gemiddelde medemens ook niet kwalijk nemen. Het zijn immers meestal geen wetenschappers. Weten zij veel. Zij luisteren goed naar hun gevoel, zijn selectief in het kiezen van informatie die hen massaal wordt aangeboden door de verrekijk, het internet of de krant en knutselen van de aldus verkregen stukken en brokken een aan hun levensovertuiging congruente opinie in elkaar op basis waarvan de een zich rechts noemt en de ander links.
Het gevoel speelt een grote rol. Gevoel is democratisch. Iedereen heeft wel gevoel (op een enkele gestoorde persoonlijkheid met een psychiatrisch ziektebeeld na). Met intelligentie ligt het al veel ingewikkelder. Niet iedereen heeft een IQ van een niveau dat nodig is om onze gecompliceerde samenleving te begrijpen en te doorzien. Laat staan om die samenleving wetenschappelijk kritisch te beschouwen. Er zijn super slimme mensen met een rudimentair geweten die mechanismen bedenken om de onnozele medemens zover te krijgen dat hij zijn arbeidskracht, zijn daarmede verkregen geld en in feite zijn hele leven in dienst wil stellen van die super slimme mensen teneinde die super slimme mensen rijkdom, macht en status te bezorgen. Dat gaat op de een of andere manier toch wringen bij die onnozele medemens. Ondanks alle welvaart  krijgen zij toch het idee dat er iets niet klopt.

Wat is nu de werkelijke reden voor alle frustratie, rancune, boosheid, haat, afgunst, agressie en geforceerde zelfoverschatting? Wat is de dieper liggende reden voor het verbeten en keiharde verzet tegen de staat en tegen de mensen die voor de zwakkeren in de samenleving zeggen op te komen.
De enige echte valide reden die ik me kan bedenken voor al deze ellende is ons mondiale economische systeem. Dat systeem werkt extreme grootschaligheid bijna per definitie in de hand. Het vervreemdt de gemiddelde wereldburger van zijn economische wortels, van zijn diep gevoelde, vaak onderbewuste, drang om zelf de basale economische verantwoording te dragen voor zijn leven. Het systeem berooft de gemiddelde mens van zijn individuele economische soevereiniteit. Het verhindert hem om zijn diep gevoelde drang naar economische autarkie vorm te geven. Het is een systeem van standaardisatie van productie, van extreme alles vernietigende arbeidsverdeling en van doodordinaire economische diefstal. De door veredeling van grondstoffen gecreëerde meerwaarde wordt bijna volledig door de eigenaars van de productiemiddelen in hun zak gestoken. De eigenaars van de productiemiddelen zullen er derhalve altijd naar streven om de productiekosten, dus ook en met name de vergoeding voor contractarbeid, zo laag mogelijk te houden en de winsten door onder meer de listen en het bedrog van de marketing zo hoog mogelijk op te schroeven. Die ouwe rare Marx heeft een heleboel onzin geschreven. Maar dit mechanisme heeft hij glashelder doorzien omdat het een waarheid als een koe is!!
In dit systeem wordt de ene mens op basis van volstrekte marktongelijkheid stelselmatig uitgebuit door de slimmere medemens. En de onnozele medemens vind het kennelijk helemaal niet erg meer om uitgebuit te worden. Want hij is inmiddels zo gehersenspoeld dat hij zijn uitbuiting ervaart als de meest normale zaak van de wereld. Hij wordt door de economische elite in toom gehouden middels “Brood en Spelen” (consumptieverslaving en media-afhankelijkheid). En inmiddels is de grote massa er vast van overtuigd dat het huidige systeem het enige juiste systeem is. Deze massa kan zelfs behoorlijk agressief reageren als je het tegendeel durft te beweren.

En toch……………. wringt er iets. Die onvrede, die onvrijheid en die economische deprivatie zorgen op gezette tijden voor het ontstaan van hele vreemde, akelige en zeer onfatsoenlijke politieke bewegingen en soms zelfs regelrecht voor uitbarstingen van geweld. Dan wordt de wereld op zijn kop gezet en waant de man van de straat, de man die normaal altijd de pineut is, zich even de baas van de wereld. Zielig en sneu, maar waar. Net als bij carnaval, maar dan ernstiger.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “Meningen en opinies uit de glimmende koker van de subjectieve megalomaan.

  1. Je kunt dus analyseren en concluderen tot je een ons weegt, als je niet bereid bent de consequenties van het uiterste doordenken inzake onderhavige problematiek onder ogen te zien, zul je nooit of te nimmer solide redenen voor de onrust en het steeds groter wordende onbehagen in deze samenleving vinden.
    Maar ik geef toe dat het zeer doet als je in je eigen vlees moet snijden.

  2. Onvrede kent vele verscheidingsvormen. Van totale apathie tot hooligan gedrag. Van theedrinken tot extremisme.
    Maar onvrede is het.
    Aan de politiek die onvrede weg te nemen. Maar ook daar zie je vergelijkbare verschijningsvormen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s