Onze ziekmakende preoccupatie met geld.

“Het is allemaal heel fijn, maar niet van mijn centen”. Ja, het is een economische wereld geworden, mensen. Alles draait om de centjes. Jouw sociaaleconomische positie binnen de samenleving wordt exclusief afgemeten aan de hoeveelheid centjes die je kunt genereren. En natuurlijk gaat het uiteindelijk om alle directe afgeleiden van die centjes, namelijk om macht, om respect, om aanzien, om status en om bevrediging van de hebzucht. We leven in een volledig geëconomiseerde wereld. Alles, maar dan ook letterlijk alles in deze westerse samenleving wordt gereduceerd tot geldcijfers. Het is de tijd van calculerende managers. Het is de tijd van de bedrijfskunde, van de marketing, van de kostenberekening en van de inkoop en de verkoop. Hoeveel kost dat? Nee, daar heb ik geen geld voor. Dat zou ik best willen hebben, maar ik kan het niet betalen. En zo mekkeren we maar door.

In 972 abonneerden wij ons op de Volkskrant. In die krant stond ternauwernood een halve pagina financieel nieuws. Ik vond dat prima want ik had van thuis meegekregen dat geld niet belangrijk is, mits je maar genoeg hebt om je primaire levensbehoeften te vervullen. Het leven is primair bedoeld om creatief te zijn, zo werd mij voor gehouden, om je geestelijk te verrijken op geleide van de enorme erfenis die de geschiedenis ons aan literatuur, muziek en beeldende kunst heeft nagelaten. En over geld werd niet gesproken, want over geld praten was ordinair en “not done”.

Maar tijden veranderen. De welvaart nam enorm toe. Iedereen had geld en wilde nog meer geld. Intellectuelen traden terug en bankiers, accountants en account managers namen hun plaats in. Intellectualiteit raakte in het verdomhoekje en de calculerende burger kwam uit de kast.
Het kwaliteitsonderwijs werd langzaam afgebroken ten faveure van allerlei egaliserende experimenten.
Uiteindelijk leven we nu in een samenleving die volledig wordt gedomineerd door de sociale media en zijn malle gadgets en door het onafgebroken bezig zijn met geld en alles wat met geld te maken heeft.
Er is steeds minder tijd voor bezinning. Men vliegt van hot naar her over stampvolle snelwegen en roept om het hardst dat men nog nooit zo gelukkig is geweest. Toch zou uit onderzoek blijken dat ongeveer een derde van de mensen een psychische aandoening heeft. Iedereen is moe en na twee weken werken al weer aan vakantie toe. Men wil alleen nog maar vermaakt worden en men heeft gaandeweg het creatieve vermogen verloren om zichzelf te vermaken.
Ik vind het allemaal zo paradoxaal. De Volkskrant die tegenwoordig helemaal gevuld wordt met financieel en zakelijk nieuws. Arnon Grunberg die roeptoetert dat hij een rechtgeaarde kapitalist is. En zo kan ik nog wel een tijdje door mopperen.
Ik denk dat onze enorme preoccupatie met geld, bezit, macht en status uiteindelijk onze ondergang zal betekenen. Maar dat is niet erg, want op de puinhopen van dit rare inefficiënte kapitalisme kan dan misschien nog iets moois worden gebouwd. Ik mag dan wel veel mopperen, maar diep van binnen ben ik een enorme optimist.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “Onze ziekmakende preoccupatie met geld.

  1. Na een rustige werkdag ga ik lekker genieten van het prachtige weer.
    Vrolijke en ongedwongen groet

  2. Wat is de zin van alle in het leven opgebouwde creativiteit en geestelijke verrijking als je die op het einde allemaal in een split second terug moet afgeven ?
    Heeft Grünberg echt gezegd dat zijn kapitalisme rechtgeaard is ? Kromgeaard zou beter zijn geweest en rechtsgeaard zou helemaal de nagel op de kop zijn geweest…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s