Aan jezelf werken. De tragiek van een lichte narcistische persoonlijkheidsstoornis.

Lichtflits knal en litteken.

De Bliksemboom

Laat ik beginnen met te zeggen dat ik slachtoffer was en nog steeds ben van een uitzonderlijk beschermende opvoeding. Er was bij ons thuis altijd voldoende geld. Ik kreeg de liefde die nodig was om als evenwichtig mens aan het grote-mensen-leven te beginnen en ik werd in staat gesteld mijn talenten te ontplooien op school en later op een universiteit. De mij omringende opvoeders waren van een conservatief intellectueel liberale signatuur. Men had het gedachtegoed van de vrijdenker hoog in het vaandel en trachtte dat ook op mij over te brengen. Het feit dat ik in mijn pubertijd naar de, in mijn kringen absoluut verderfelijke, politieke linkerkant afgleed was het bewijs dat mijn opvoeding zijn vruchten had af geworpen. In een roes van romantiek verheerlijkte ik alles wat arbeider was. Ik fantaseerde ruwe bolsters en blanke pitten. Ik werd een kritiekloos voorstander van het zogenaamde gezonde boerenverstand waarover in arbeiderskringen zo hoog werd gegeven. De tijdsgeest werkte in mijn voordeel. Het was alles “Love and Peace” wat de klok sloeg. Er waren sit-ins en vluchten naar het paradijs van de Lage Landen. Maar van werkelijk contact met de door mij geïdealiseerde arbeidersklasse was nog totaal geen sprake geweest. Tijdens mijn studie kwam ik erachter dat er meer nodig is dan een romantisch gemoed om een politieke weg te kiezen. Ik studeerde en las me helemaal suf. Bovendien ging ik vrijwilligerswerk doen. Ik ging arbeidsongeschikte mensen bijstaan die door de bevoegde instanties weer geschikt werden bevonden om aan het werk te gaan, het daarmede niet eens waren en geen geld hadden om een advocaat te betalen. U begrijpt het al. Ik hielp ze gratis. Voor nop. Jarenlang verdiepte ik me in ziektegeschiedenissen, beperkingenlijsten, beschrijvende rapporten, arbeidskundige rapporten, medische rapporten, specialistische rapporten, rapporten van getuige-deskundigen en beschikkingen en uitspraken van de Raad van Beroep en de Centrale Raad van Beroep. Ik schreef de klaagschriften en de beroepsschriften voor al die arme donders die niet het geld of de kennis bezaten om het zelf te doen.
En langzaam gingen mij de ogen open. Geleidelijk begon de waarheid tot mij door te dringen. Het zal tussen mijn dertigste en veertigste levensjaar zijn geweest dat ik ernstig begon te twijfelen aan al die met de mond beleden goede bedoelingen van authentieke arbeiders, van betrouwbare uitkeringsinstanties, van deskundige artsen, van onpartijdige rechters en van alle lieve en aardige mensen in het algemeen. Beetje bij beetje kwam ik erachter dat er ontzettend veel ruwe bolsters waren en maar verdomd weinig blanke pitten. Mijn mensbeeld begon te kantelen. In mijn beoordeling van mijn medemens liet ik mij steeds vaker leiden door koel cynisme en een diep wantrouwen. Ik voelde mij meer en meer verraden en bedrogen door de mij omringende mensen.
En zo kon ik uiteindelijk die mantel van zweverige romantiek en totaal misplaatste naastenliefde afleggen en kon ik alsnog, met aanzienlijke vertraging, de wereld van de echte volwassenen betreden. Een grimmige, chagrijnige en brute wereld van eigenbelang, machtsspelletjes en statusjagerij, bevolkt door rare alfa-mannetjes en hebberige geldwolven. Door mijn licht narcistische aard werd ik aanvankelijk diep gekwetst in mijn gevoelens en hopeloos teleurgesteld in mijn veel te hoge verwachtingen van mijn medemensen. De wereld bleek totaal anders dan ik me had voorgesteld. De wereld had niets te maken met geborgenheid, met liefde en met altruïsme. Het ging om uitdagingen, om competitie, om altijd de beste willen zijn ten koste van anderen, om steeds meer willen hebben, om nooit genoeg, om afgedwongen respect en om de jacht op bezit. Het ging om rabiate slechtheid, om list en bedrog en om het rücksichtslos najagen van eigenbelang.
Ja, ik sloeg door. Ik bemerkte dat ik langzamerhand een hekel begon te krijgen aan mijn medemens. Een hekel die begon te lijken op regelrechte afkeer. Dat was het moment dat ik besefte dat mijn opvoeding mij in toenemende mate parten ging spelen. Reden waarom ik diep en lang ging nadenken en vervolgens al meteen tot de conclusie kwam dat ik natuurlijk niet zo ontzettend moest generaliseren. Okay, er waren heel veel minder leuke mensen dan ik had gedacht, maar die constatering nam niet weg dat er nog altijd behoorlijk wat leuke en lieve mensen waren. En dat niet alleen. Ik was er zelf ook nog. Ik was niet geheel ontevreden over mijn eigen persoon.
En zo kon ik op geheel eigen wijze mijn persoonlijkheid verder uitbouwen aan de hand van een vooraf door mij zelf opgestelde “blueprint”.
Harder, wijzer, rationeler, ironisch, meer humor en wetenschappelijker. Veel wetenschappelijker. Niet alles meer voor zoete koek slikken! Nooit meer redeneren vanuit de onderbuik al lijkt dat nog zo aanlokkelijk. Permanente zelfreflectie. Detectie van vooroordelen. Trachten mijn medemens niet te overschatten (en dat is een behoorlijk pittige opgave, want de meeste mensen, zo leert mij de ervaring, doen zich tegenwoordig veel beter voor dan ze werkelijk zijn in het kader van de nieuwe onbescheidenheid en de modieuze extreme exaltatie van het onaantastbare zelf). Al met al probeer ik meer afstand tot de wereld te bewaren. Pure zelfbescherming.
In de praktijk betekent het proces inzake versteviging van mijn persoonlijkheid voor mij nog meer studie inzake onderwerpen die mij meer dan gemiddeld interesseren. Elke dag muziek maken. En eindeloze wandelingen in de natuur. Maar ook schrijven, heel veel schrijven. Schrijf alles maar van je af, jongen. Het komt allemaal wel goed!!

NB. Dat van die arbeiders, wat ik schreef over die ruwe bolsters en zo, dat is dus wel min of meer de waarheid gebleken. Natuurlijk zijn er allerlei sociologische processen te duiden, maar het komt er gewoon op neer dat de, vooral qua opleiding, ongeëmancipeerde arbeider is gaan behoren tot de sterk gemankeerde lagere middenklasse en de totaal ontwortelde en van alle fatsoen vervreemde onderklasse. Zij vormen het residu van het vroegere vooroorlogse niet geëmancipeerde lompenproletariaat.
Hier vinden we de gemankeerde, gefrustreerde, rancuneuze en totaal onverantwoordelijke mensen terug. De slecht opgeleide stemmers op de PVV, die zich helemaal niets meer gelegen laten liggen aan de samenleving, die maar blijven doorzeuren en klagen en die uiteindelijk het begin van het einde zullen betekenen voor de rust en het welzijn in Nederland. Deze apolitieke anti-intellectuele zielenpoten geloven in een willekeurige verzameling van paradoxale leugenachtige “waarheden”. “Waarheden”, die op den duur, onvermijdelijk, ook hun eigen ondergang zullen betekenen.
In de gelederen van die groep huist zoveel kwaadaardigheid en haat dat ik er kippenvel van krijg. Om electorale redenen wordt er heel voorzichtig met dat soort mensen om gesprongen. Zij verbieden anderen wat zij voor zichzelf met onsympathieke en luide stem opeisen. Mijn voorgevoel bedroog me twintig jaar geleden niet toen ik voor het eerst de haat, de agressiviteit en de slechtheid van deze mensen al aan den lijve ondervond. Sindsdien is het alleen maar erger geworden.

Advertenties

12 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

12 Reacties op “Aan jezelf werken. De tragiek van een lichte narcistische persoonlijkheidsstoornis.

  1. FANTASTISCH STUK SUPER
    KAN NIET BETER
    AFGEWOGEN
    HIER EN DAAR IN ZIJN CONCLUSIES HILARISCH
    UITSTEKENDE MAATSCHGAPPEELIJKE ANALYSE
    JE BEGRIJPT ZEKER WEL DAT IK DIT STUK OP SLA!!!

  2. die romantiek herken ik van een jaar of zes geleden, ook de teleurstelling
    enkel het inzicht dat ikzelf ook niet heilig ben
    bracht het vertrouwen terug (overigens was dat niet in nederland, maar marokko)

    dat eerdere ziekteproces
    heeft me behoed voor nieuw cynisme sinds de verwildering
    van nederland – ik weet dat ik omringd ben door pvvstemmers (buren etc)
    maar ik weet ook dat hun stemgedrag voornamelijk ingegeven is
    door gebrekkig geinformeerd zijn en niet slechtheid

  3. Ik heb altijd wel geweten dat ik beter af was ben mijn opvoeding.

  4. Deze volgelingen van de gebleekte zijn goed voor rond de 25 zetels in de kamer, troost je, meer zit er voor hen niet in.

  5. Deze volgelingen van de gebleekte zijn goed voor zo’n 25 kamerzetels.
    Troost je, meer zit er voor hem niet in.

  6. Dankjewel Fred, hier zit ik en ik kan niet anders.
    @Assyke
    Er waart een spook door Nederland. Een spook van slechtheid, haat en vervreemding. Nee, er bestaan niet louter slechte mensen. Er zit altijd wel iets aardigs of goeds aan. Maar als je, ondanks een bombardement van relevante, objectieve en goed gedocumenteerde informatie nog steeds de verkeerde kant van het leven kiest en er stelselmatig op uit bent om je medemens opzettelijk pijn te doen, te kwetsen en te denigreren dan ben ik van mening dat je niet deugt. Dan wil je kennelijk slecht zijn. Met dat soort mensen heb ik liever niet te maken. Ik probeer altijd mensen te vermijden die in mijn ogen een chronisch negatieve en mensonvriendelijke attitude aan de dag leggen, in dier voege dat ik hiermede niet doel op mensen met een lijdende mild melancholieke inborst maar op vulgaire, agressieve, anti-intellectuele en haatzaaiende hufters. Natuurlijk generaliseer ik, maar dat is nou eenmaal een voorwaarde om een algemeen probleem te kunnen duiden.

    Zolang GroenLinks bestaat heb ik op die partij gestemd. Daarvoor stemde ik op de PPR. Mag dat? Ja, dat mag. En dat niet alleen. Het moet!!!!
    Daarom roep ik: Leve de Medemenselijkheid, het Grote Erbarmen en de Liefde.

  7. Op de impertinente vraag: “Wat stem je?” zullen veel mensen geen antwoord willen geven omdat ze zich schamen voor hun stemgedrag of vanwege het feit dat het te veel van hun economische en sociale motieven zou bloot geven, waardoor ze menen te kwetsbaar voor anderen te worden.
    Zo niet ondergetekende. Hij komt gewoon voor zijn politieke voorkeur uit.
    Wel zou ik gaarne op mijn beurt willen weten op welke partij meneer Grutte Pier stemt, zo hij al gaat stemmen.

  8. lady S

    NB. Dat van die arbeiders, wat ik schreef over die ruwe bolsters en zo, dat is dus wel min of meer de waarheid gebleken. Natuurlijk zijn er allerlei sociologische processen te duiden, maar het komt er gewoon op neer dat de, vooral qua opleiding, ongeëmancipeerde arbeider is gaan behoren tot de sterk gemankeerde lagere middenklasse en de totaal ontwortelde en van alle fatsoen vervreemde onderklasse. Zij vormen het residu van het vroegere vooroorlogse niet geëmancipeerde lompenproletariaat.
    Hier vinden we de gemankeerde, gefrustreerde, rancuneuze en totaal onverantwoordelijke mensen terug. De slecht opgeleide stemmers op de PVV, die zich helemaal niets meer gelegen laten liggen aan de samenleving, die maar blijven doorzeuren en klagen en die uiteindelijk het begin van het einde zullen betekenen voor de rust en het welzijn in Nederland. Deze apolitieke anti-intellectuele zielenpoten geloven in een willekeurige verzameling van paradoxale leugenachtige “waarheden”. “Waarheden”, die op den duur, onvermijdelijk, ook hun eigen ondergang zullen betekenen.
    In de gelederen van die groep huist zoveel kwaadaardigheid en haat dat ik er kippenvel van krijg. Om electorale redenen wordt er heel voorzichtig met dat soort mensen om gesprongen. Zij verbieden anderen wat zij voor zichzelf met onsympathieke en luide stem opeisen. Mijn voorgevoel bedroog me twintig jaar geleden niet toen ik voor het eerst de haat, de agressiviteit en de slechtheid van deze mensen al aan den lijve ondervond. Sindsdien is het alleen maar erger geworden.

    mmmmm de veronderstelling dat PVV aanhangers uitsluitend uit slecht opgeleide stemmers zouden bestaan, blijkt allang niet te kloppen.
    Vanwege de opmerking dat in de gelederen van die groep kwaadaardigheid en haat zou huizen, doet mij vermoeden dat er in uzelf nogal wat kwaadaardigheid en haat huist tegen mensen die er een andere politieke mening op na houden.
    Eigenlijk constateer ik dat uw gehele NB-stukje blijk geeft van een diepe minachting, kwaadaardigheid en haat naar medemensen die laag zijn opgeleid.
    Shame on you.

    • Tjonge, wat een reactie! Maar zeker interessant, en wel omdat ik nou eindelijk eens een inhoudelijke tegen-reactie ontvang. Leuk. Maar het is in mijn ogen wel een rare reactie. Het valt te betreuren dat u zich van de zgn. jij-bak bedient. Zoiets maakt een betoog niet sterker en lijkt slechts bedoeld om de schrijver dezes te kwetsen en te beledigen.
      Nogmaals hecht ik eraan te stellen dat ik van mening ben dat de in mijn ogen beste levenshouding gebaseerd dient te zijn op Liefde. Liefde zonder allerlei mitsen en maren. Mijn dagelijkse ervaring met de aanhangers van de PVV leert mij dat deze mensen bijna unaniem een andere mening zijn toegedaan. Dat is hun goed recht, mits zij binnen de kaders van de wet blijven. Als een paal boven water staat echter wel dat het merendeel van de PVV kiezers wel degelijk relatief laag opgeleid is. Het zal best zo zijn dat er een enkel hoogopgeleid dwaallicht tussen zit, maar ik weet zeker dat hoogopgeleide mensen bij de PVV niet in de meerderheid zijn. Dat kan ook niet anders, want zouden zij in grote getale wel hoogopgeleid zijn, dan zouden zij er eerder van overtuigd kunnen worden dat angst een hele slechte raadgever is bij de benadering van en de omgang met de medemens. En dat angst een enorme hinderpaal kan zijn bij het bedenken van constructieve en humane oplossingen voor de problemen waarmede onze wereld in het huidige tijdsgewricht wordt geconfronteerd. Overigens, en voor de goede orde, wil ik u er nog op wijzen dat slecht opgeleid iets anders is dan laag opgeleid. Iemand die ‘hoog’ opgeleid is kan tegelijkertijd slecht opgeleid zijn. Ik heb het dan uiteraard over een hoge opleiding van slechte kwaliteit. De laatste dertig jaar laat zien dat veel mensen, die zich hoog opgeleid noemen en/of wanen, in feite bijzonder slecht onderwijs hebben genoten. Hiervan zijn er voorbeelden te over. Met dit slechte onderwijs wordt ik helaas dagelijks geconfronteerd. Bijvoorbeeld met mensen die precies weten hoe een computer in elkaar zit en hoe deze functioneert, maar tegelijkertijd nauwelijks in staat zijn om hun eigen naam foutloos te spellen. Maar dit dus terzijde.

      Uit rechtstreeks contact met PVV aanhangers weet ik dat zij zich bijna uitsluitend laten leiden door angst – zij noemen het bezorgdheid – zijnde een onaangename gemoedstoestand die op zijn beurt kennelijk leidt tot extreem liefdeloos en uiterst kwaadaardig gedrag en een pathologisch wantrouwende houding teweeg brengt ten aanzien van de medemensen die niet tot hun cultuur behoren. Zij zijn aanhangers van het beginsel van ‘uitsluiting’. Ik noem dat liefdeloos, kwaadaardig en slecht omdat ik van mening ben dat voor een dergelijke nihilistische houding eigenlijk geen andere woorden bestaan. Echter, anderen noemen het weer verstandig en goed. Het zij zo. Nogmaals mijn mening is gestoeld op intensief contact met het residu van wat eens de arbeidersklasse was en dat contact maakt dat ik niet anders kan zeggen dan dat hun ‘wereldbeschouwing’ in zijn algemeenheid kwaadaardig en slecht is. Dat het een houding is die gebaseerd is op een diep gewortelde angst en een destructief wantrouwen.
      Anders dan u zelf wellicht gewend bent te doen groet ik u wel hartelijk en dank ik u nogmaals voor uw inhoudelijke reactie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s