De luchtfietser.

De luchtfiets

De luchtfiets.

Het ligt niet aan mij, denkt de man op de fiets. In zijn ene hand houdt hij een paraplu en met de andere hand houdt hij zijn stuur vast. Het ligt niet aan mij dat ik steeds sneller ga. De huizen suizen voorbij. Het tempo versnelt en versnelt. Nu rijdt hij zo hard dat er geen houden meer aan is. Hij flitst door de straten. Een schim. Even later raakt hij los van de grond en schiet recht vooruit de lucht in. Op zijn minst acht honderd kilometer per uur. De paraplu is al lang weg. Hij omklemt in doodsangst het stuur van zijn herenrijwiel. Nog steeds versnellend schiet hij door de wolken. De hemel wordt steeds donkerder blauw. Hij zou benauwd moeten worden door gebrek aan lucht maar hij kan nog gewoon ademhalen. Langzaam ziet hij de aarde beneden de vorm van een bol aannemen. Hij kan een duidelijke horizon onderscheiden. De hemel is zwart. Het gevoel van een aan de omgeving gerelateerde snelheid is verdwenen. Maar hij weet dat zijn werkelijke snelheid ten opzichte van het aardoppervlak nog steeds toeneemt. Hij snelt gezeten op zijn solide herenrijwiel naar de grenzen van het zonnestelsel. Pluto schiet voorbij. De snelheid van het licht wordt benaderd. Zijn massa neemt toe tot het schier oneindige. De tijd staat bijna stil. Hij klapt door de barrière van de lichtsnelheid en vindt zichzelf terug op een stille landweg ergens in de Karpaten. Het is al wat later op een zeer warme en zwoele zomermiddag. Op het boerenland naast de weg zijn landarbeiders bezig de oogst binnen te halen. Zij zingen daarbij socialistische landbouwliederen en hebben allemaal een rode zakdoek om de hals geknoopt. In een schaftkeet naast de weg zit een landbouwcommissaris gehuld in een lange zwarte lederen jas met een grijze gleufhoed op het hoofd. In zijn handen houdt hij het oogstplan en de lijst van graantoewijzingen. Grote combines grommen aan de einder en bezingen de triomf van de communistische heilstaat. De Tweede Wereldoorlog is er nooit geweest. Ieder krijgt wat hem toekomt. Niemand lijdt honger. De medische zorg is perfect. En de vrijheid is een verre herinnering uit een ander universum.

Kijkt zegt de luchtfietser, kijk, zo kan het ook. Vrede, werk, goede gezondheid en een veilig dak boven je hoofd.
Hij stalt zijn fiets. Hij grijpt een zeis en hij gaat meehelpen.

Advertenties

6 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

6 Reacties op “De luchtfietser.

  1. Prachtig beschreven!
    Ik wil ook wel zo’n fiets.
    Vriendelijke groet

  2. Hij fietste zomaar Le petit prince voorbij …. maar groette hem wel.

  3. Mijn verhaaltje sluit naadloos aan bij mijn vorige gezeur. Het is de gemankeerde idealist die de kop op steekt. Ik weet ook wel dat dit niet de juiste plek is om baanbrekende vergezichten te schetsen. Laat staan dat je er hier de handen voor op elkaar krijgt. Maar, zoals ik reeds eerder vermeldde, het is mij een behoefte……..!!!!
    De fiets die je ziet heb ik zelf gemaakt voor de kleinkinderen. Het is dus een originele luchtfiets.
    Dank voor de hartelijke en leuke reacties.
    Groet.

  4. Je fietst stevig door! Was ik nog plan je vorige blog eens rustig door te lezen, staat de volgende er al weer op. 😉

    Mooi verhaal trouwens.

  5. Verbluffend verhaal, dat degelijke herenrijwiel en die plu, doet met denken aan………………Donner.

  6. Eigenlijk gaat het dus over de man met de zeis ?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s