De Occupy-beweging. Tegen de politiek, tegen links, tegen rechts, tegen de perversie van de financiele wereld, tegen de hebzucht van het bedrijfsleven, tegen…………….!!!!!

Alles stroomt.

Panta Rei

 

Een spook waart door de wereld. Het is het spook van de chronische onvrede. De westerse beschaving schenkt weliswaar materiële genoegdoening, maar verwaarloost de geest. Het vlees is zwak en wordt gelaafd. De spiritualiteit en de zingeving verdwijnen in een mist van botte hebzucht en onsympathieke en onbescheiden zelfgenoegzaamheid.  Wat blijft zijn geestelijk uitgemergelde mensen in een woestijn van doelloosheid.  Ten einde raad gaan we dan maar roepen dat we het niet langer leuk vinden. Ons speelgoed wordt afgepakt door de grootste graaiers. Alles is voor de hebzuchtige alfamannetjes. Zij vinden het nog steeds leuk. Maar de verliezers vinden er niets meer aan. Zij trekken door de straten. Zij zetten hun tentjes op. Zij zetten hogere idealen achter hun werkelijke bedoelingen. Zij vermommen afgunst met betrokkenheid.
Er is geen doel. Zij willen geen doel. Het moet modern zijn. Met sociale twitter en facebook media, met pseudo-verbondenheid. Zij veinzen solidariteit maar beschouwen zich uniek. Zij praten liefde, maar laten ego’s zien. En het lukt niet. Men wil niets. Men wil aandacht. Men wil ook meedoen in de race naar geld, macht en status.

Men voelt zich bestolen. Door de anderen geremd in de ratrace naar welvaart. Men wil o zo graag modern zijn. Maar men wil in ieder geval niet maatschappelijk geëngageerd lijken. Dat is zoooooo passé. Dat is zoooo helemaal niet ons!!! Dit keer gaat het heel gewoon alleen om mijzelf. Om de kansen die IK niet krijg in deze samenleving. Om de kansen waar ik recht op heb. Om de kansen die mij ontstolen worden door mensen die nog hebzuchtiger zijn dan ik. Waarom ik niet? Waarom mag ik niet meedoen met het grote koekhappen. Ik ga de straat op en ik ga vertellen dat ik ook recht heb op een deel van die heerlijke koek van macht en geld.
Maar mijn protest moet wel modern zijn. In ieder geval lekker modieus met allemaal van die blitse en hippe sociale media en zo!! Ik wil dat men mij hoort en ziet. Waarom luistert er toch niemand? Waarom ziet niemand hoe relevant ik ben???

En de financiële mensen die het allemaal op hun geweten hebben??? Die mensen spugen schijnheilig vuur. Ga liever maar eens lekker hard werken, net als wij. Waarom heb je je kansen niet gegrepen. Iedereen kan toch zijn kansen grijpen. Nou, grijp ze dan!!!!!!! Kijk naar ons. Wij hebben onze kansen toch ook gegrepen. Ten koste van jullie. Jullie ouders hebben kritiekloos krom gelegen om ons macht, geld en status te bezorgen. Maar jullie, de kinderen dus, hebben we niet langer nodig. Moet je maar niet zo stom zijn. Moet je maar beter opletten. Aan losers hebben we niets.

Wij, de winnaars van deze samenleving, bouwen een muur om ons leven. Wij blijven glimmen en flonkeren. Iedereen die ons ziet bewondert ons. Want wij zijn rijk. Oud geld, nieuw geld, zwart geld, witgewassen geld en bloedgeld. Allemaal van ons. Op de verrekijk kun je zien hoe wij dat doen. Gewoon de boel bedonderen en dat hard werken noemen. Leuk toch!!

En ik zelf dan? Waarom ziet niemand mij. Waarom luistert er niemand naar mij. Kijk dan naar mijn protestbord. Ik wil ook meedoen. Ik wil ook veel geld kunnen uitgeven. Ik wil ook serieus genomen worden.

Maar eerst een belangrijke vraag. Mag dit? Mag ik dit wel schrijven? Is dit niet helemaal fout?

Is dit hele artikel misschien niet helemaal fout? Ik vind het zelf eigenlijk best wel een schandalig stuk. Nou ja, in ieder geval een heel cynisch stuk. Zo’n stuk zegt in feite meer over mijzelf dan over de mensen waarover het gaat. De protesterende medemens wordt daar zo maar even weggezet als hebzuchtig en egoïstisch. Dat kan toch eigenlijk niet!! Je moet maar durven!!!

Nee, hier gebeurt iets heel moois. Van Tahrirplein tot Beursplein komen mensen bij elkaar om te protesteren tegen de uitwassen van de financiële wereld. Of ging het op dat Tahrirplein weer om iets anders? En wat wil men op het Beursplein dan? Men weet het eigenlijk niet zo goed. In ieder geval wil men geen leiders. Men wil geen politiek. Men wil geen links en geen rechts. Het heet dat men het vertrouwen in de politiek heeft verloren. Het vertrouwen in de financiële wereld is ook teloor gegaan. Wat blijft dan over? Waar kun je dan nog wel vertrouwen in hebben. Natuurlijk, in jezelf. En in het bedrijfsleven ook natuurlijk. Leve de moderne eenzame empathische ZZP’er!!! Leve de CEO’s, mensen zoals Steve Jobs, die de wereld werkelijke verlossing schenken. Als Steve Jobs niet was overleden had hij de “Occupy”- beweging zeker aangevoerd. Ja, dat prachtige smetvrije bedrijfsleven dat overborrelt van altruïsme en naastenliefde. Daar vinden we de echte messiassen van deze tijd. Die heilige top van het bedrijfsleven. Daar doen we het allemaal voor. Dat is de reden dat we op het Beursplein protesteren.
Weg met de landen, weg met de politiek, weg met het geld. Leve de Multinationals.

Zoiets dan. De mores van het bedrijfsleven als ijkpunt voor ons ethisch kompas. Maar dat is toch ook niet juist!!! Het bedrijfsleven deugt eigenlijk toch ook niet. Met zijn fraudeurs, ladelichters en borstkloppende machtswellustelingen. Nee, het bedrijfsleven valt ook af!

Wordt hier dan een werkelijk vrij mens geboren? Geen leiders. Geen politiek. Geen banken. Geen multinationals. Geen God. Misschien??? Of gaat dat dan weer net te ver! Misschien mag de wetenschap wel blijven. Nee, natuurlijk niet. Allemaal weltfremde betweters die steeds weer iets anders zeggen en elkaar op leven en dood bestrijden.

Okay, niets dus. Alleen ikzelf. Het alfa en het omega.

Wat rest is verwarring en zinloosheid. Daar moet ik dan maar voor gaan demonstreren.

 

 

Advertenties

15 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

15 Reacties op “De Occupy-beweging. Tegen de politiek, tegen links, tegen rechts, tegen de perversie van de financiele wereld, tegen de hebzucht van het bedrijfsleven, tegen…………….!!!!!

  1. Zoals gezegd doe ik deze sympathieke beweging wel tekort, maar ik vind een beweging zonder doel niet zinvol. Je moet toch op zijn minst kunnen formuleren wat je wilt. Maar in de krampachtigheid om politiek correct te blijven in de moderne zin van het woord valt deze beweging m.i. uiteen in een krachteloze verzameling goedwillende individuen. Het kan nog veranderen, maar dan moet men wel opschieten.
    Eén enorm positieve kant heeft de Beweging wel. Het veroorzaakt bij hopelijk veel mensen een bewustwording inzake hun huidige economische en sociaal-culturele modus. Eerst de blik naar binnen. Eerst de meetlat langs je eigen lamlendigheid leggen en dan op basis van die zelfkritiek frank en vrij naar buiten treden. Gooi alle zelfgenoegzaamheid en onbescheidenheid af en zet je belangeloos in om de aarde bij te staan in zijn doodstrijd. Het moet klein beginnen maar groots eindigen.

  2. Ik weet niet wat voor tijd je op aarde bent, maar het lijkt alsof dat al geruim is. Ik weet niet of deze beweging ergens toe leidt, maar het is goed om te zien dat er een deel, heel klein deel van de bevolking wat anders voor ogen staat dan alleen ongebreideld zaken vullen. Wat zij precies willen maakt mij niet uit. Als zij maar willen. Ik vind het gezond om de huidige generatie politici te wantrouwen; allemaal middelmaat zonder ballen en visie. Links, rechts, liberaal allemaal in de zak van de bankiers. Allemaal op het blauwe leer voor het eigen belang. De enige die nog blijk geeft van enige roeping is Roemer.
    Leve de multinationals leid ik niet af uit wat ik zie en lees. Het is al eeuwen een strijd om de koek, een rode draad in het leven van de mens in zijn wereld. Het bedrijfsleven als ijkpunt? Wetenschap aan de schandpaal, waar haal je het vandaan?
    Leuk geschreven stuk, dat wel, maar ook ietwat zinloos, en een beetje zuur. Like a grumpy old person.

  3. Het is hopenlijk maar een begin. In die duizend steden zijn samen toch een paar miljoen mensen opgestaan. Hoog tijd. Kon nog wel eens een veenbrand worden.

  4. Beste Blacksmoker,

    Bedankt voor je inhoudelijke reactie. Ik ben inderdaad al een jaartje ouder. Gaarne zou ik mij achter de doelstellingen van de demonstranten willen scharen, ware het niet dat ik nog geen echte concrete doelstellingen heb gehoord.
    Ik vind het jammer dat de ironie van mijn bijdrage je is ontgaan. Natuurlijk ben ik zelf een totaal andere mening toegedaan. Die mening heb ik al in talloze bijdragen op mijn website tot vervelens toe neergepend. En die mening is heel wat radicaler dan het pappen en nathouden van de SP.
    Wetenschap is een voorwaarde voor een nieuwe samenleving en CEO’s zijn het vergif van de huidige wereld. Ik gaf slechts op ironische wijze de door commerciële hersenspoeling en door consumptieverslaving tot stand gekomen mening van het grootste gedeelte van de Nederlandse bevolking weer.
    Mijn artikel is zinloos, zoals alle andere artikelen. Maar dat is weer een ander terrein. Namelijk het terrein van de filosofie.
    Alleen ik weet dat je laatste zin nergens op slaat. Goddank! Want van dat soort mensen zijn er al veel te veel.
    Hartelijke groet.

  5. Beste Rikus,

    Het is volgens mij niet helemaal waar wat je schrijft. Ik heb namelijk begrepen dat je wel voor het gedachtegoed van de PVV bent. En laat ik het nog maar eens duidelijk zeggen: dat is je goed recht. Ik ben het alleen niet met je eens. Maar uiteindelijk komen we er wel uit. Hoop ik!
    Hartelijke groet.

  6. Beste Aad,

    Helemaal eens. Het moet gaan smeulen. Gaan branden. En op de rokende puinhopen bouwen we iets liefdevollers. Iets mooiers.
    Hartelijke groet.

  7. Wouter ter Heide.

    Occupy-beweging gaat voorbij aan kern probleem.

    Hoewel de occupy-beweging gefocust is op politiek debat, vrees ik dat de debatten zullen verzanden in een veelheid van economische opvattingen van linkse en rechtse signatuur, waardoor over het hoofd wordt gezien dat de economische crisis in wezen een schijn of nepcrisis is. Het fundamentele probleem van (voort-)bestaan, waar de crisis om draait, is namelijk niet financieel maar existentieel van aard.
    Om de economische crisis het hoofd te bieden zullen we ons dan ook ‘met elkaar’ moeten focussen op de creatie van een beleid dat niet op een financiële maar op een existentiële grondslag stoelt. Met andere woorden, een beleid dat niet draait om financieel gewin, ofwel het eigen of nationaal belang, maar om ons aller (voort-)bestaan, ofwel het algemeen of mondiaal belang.
    Als basis voor zo’n puur democratisch wereldbeleid leent zich de gaia-hypothese. De gedachte van onze aarde als een levend organisme, waar de mens niet boven staat – als ware hij de schepper ervan – maar een onlosmakelijk deeltje van is. Een deeltje dat er zich bovendien van bewust is dat het (voort-)bestaan van dat levende organisme de gemeenschappelijke verantwoordelijkheid van ons allemaal, als mensheid, is. Zoals de praktijk zo langzamerhand bewezen heeft, zal die gemeenschappelijke verantwoordelijkheid nooit tot een dito beleid (een gezamenlijke aanpak) leiden via het gangbare monetaire en parlementaire gedachtegoed. Gekunstelde gedachten, met behulp waarvan wij enkel in staat zijn tot de creatie van een ‘verdeel en heers politiek’, die haaks staat op de politiek waar de gaia-hypothese naar verwijst.
    Deze verwijst namelijk naar een alomvattende politiek, als logisch gevolg van haar alomvattende aard. Voor de realisering van dat alomvattende beleid is de tijd rijp. Niet alleen omdat onze tijd wordt gekenmerkt wordt door globalisering, ofwel het toegroeien naar mondiale eenheid, maar ook omdat het beleidsorgaan dat nodig is voor het waarmaken van die eenwording bestaat, te weten: “De Verenigde Naties”. Slechts zal onze volkerenorganisatie daarvoor omgebouwd moeten worden van een organisatie van regeringen, die primair staan voor hun eigen of nationaal belang, tot een mondiaal beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden, dat het algemeen of mondiaal belang op juiste wijze weet te behartigen.
    Wat de reorganisatie betreft moet gedacht worden aan de opheffing van de dictatoriale (vetorecht) Veiligheidsraad, met de gelijktijdige overheveling van zijn primaire taak (de handhaving van de internationale vrede en veiligheid) naar de Algemene Vergadering. Daardoor kan dit orgaan zich ontwikkelen van een ongeloofwaardig mondiaal praatcollege tot een geloofwaardig mondiaal daadcollege met bovennationale bevoegdheden. Een gezaghebbend wereldforum dat bij machte is om op basis van de alom onderschreven mensenrechten en onze ongeëvenaarde ‘know how’ op elk terrein een wereldbeleid van de grond te tillen waarmee de wereldproblemen en het daaruit voortvloeiende onrecht adequaat bestreden kunnen worden.
    Voor de verwerkelijking van dit wenkend perspectief leent zich artikel 109 van het VN-Handvest, dat spreekt van een algemene conferentie van lidstaten met als doel de herziening van het Handvest. Officieel had deze conferentie al in 1955(!) moeten plaatsvinden, maar door krachtig verzet van de toenmalige Sovjet-Unie heeft de Algemene Vergadering destijds besloten dat een algemene conferentie ter herziening van het Handvest gehouden zou worden ‘op een daartoe geschikt tijdstip’.
    Gezien de huidige politieke en financieel-economisch (wereld-)crisis lijkt mij dat tijdstip aangebroken. Hoog tijd dus om in de Algemene Vergadering van de VN te gaan lobbyen voor het agenderen van die uitgestelde VN-conferentie. Van onze gedoogde regeringscoalitie is wat dat betreft niets te verwachten, gezien de prioriteiten in het regeerakkoord die niet sporen met het daadwerkelijk behartigen van het algemeen belang anno 2011. Van visie kan het kabinet Rutte-I dan ook niet beticht worden. Maar wat wil je ook met zo’n gedoogpartner.

    • Filip

      Het militair-industrieel complex eist steeds meer groei, groei in productie, groei in consumptie, winstgroei, uiteindelijk is het militair-industrieel complex de grote promotor achter de groei in consumenten, het heeft almaar meer consumenten nodig om zichzelf in stand te houden. De meest duurzame oplossing voor alle problemen waar het aardse organisme mee te maken heeft is een halt toe te roepen aan de toename van consumenten. De zelfstandig denkende mens die waarlijk het belang van de mens en zijn biotoop voor ogen heeft kan alvast elk voor zichzelf beslissen om al dan niet te voorzien in extra consumenten voor deze aartsgevaarlijke alliantie. Niemand is verantwoordelijk voor zijn eigen bestaan maar elkeen is wel verantwoordelijk voor de eigen nakomelingen en de daarbijbehorende ecologische voetafdruk. Indien burgers massaal beslissen geen nakomelingen meer te leveren voor het oncontroleerbare elitaire conglomeraat van machtswellustelingen dan kan het afbraakproces van de blauwe planeet in een paar decennia van de baan zijn. Het mooie is, je hoeft er niets voor te doen, je hoeft er slechts één iets voor te laten….

  8. ReinJohn….ik ken je (een beetje) en weet dus waarom je dit stuk zo schrijft.

    Ik vind het een goed stuk…
    en zinloze dingen lijken soms later zeer zinvol te zijn, zo ook deze beginnende beweging van zich bewust worden mensen die nog niet precies weten wat ze dan wel willen..
    maar één ding is zeker, zoals het nu is en gaat dat moet stoppen…en dat wordt gezien als een groot gevaar voor de huidige economie en het kapitalisme, want dat heeft maar één streven en dat is GROEI!
    Maar het einde van de groei hebben we nu, hier en op dit moment…
    en deze Occupy beweging kan daar een grote stempel op gaan drukken….
    Dit kan het begin zijn van een wereldwijde revolutie?…
    Van mij mag het!

    My five cents!
    jeggroet

  9. Beste Wouter,

    Met veel belangstelling heb ik kennis genomen van jouw inhoudelijke reactie. Ik ben het helemaal met je eens. Binnenkort kom ik er uitgebreid op terug. Ik vraag me namelijk af of de tijd wel echt rijp is voor ingrijpende veranderingen. Laat ik het zo zeggen: de tijd is er misschien wel rijp voor, maar het merendeel der mensen nog niet.
    Dank voor je reactie!
    Groet.

  10. Beste Jeg Synes,

    Wij zijn het helemaal eens. Ik twijfel er aan of de meerderheid van de mensen wel klaar is voor grote veranderingen. Let wel, de veranderingen dienen geweldloos, als het ware organisch, ingepast te worden in de huidige mondiale samenleving. Mensen dienen op basis van voortschrijdend inzicht te veranderen van calculerend burger in betrokken verantwoordelijk medemens. Maar wie weet!
    Bedankt voor je fijne reactie!
    Hartelijke groet.

  11. Wouter ter Heide.

    Vrede door primaat van de mensenrechten.

    De vraag Rein John en Jeg Synes of de tijd wel echt rijp is voor ingrijpende veranderingen is bevestigend te beantwoorden. Zo langzamerhand is onze tijd namelijk volledig doortrokken geraakt van de mensenrechten, getuige de steeds luider wordende mondiale oproep tot het respecteren daarvan. Deze realiteit rechtvaardigt de gevolgtrekking dat het vredesideaal in de lucht hangt, dus alom leeft, en daarmee eindelijk concreet te maken is. De EU zou daartoe de aanzet kunnen geven, door de mensenrechten te laten uitgroeien tot een speerpunt van het buitenlands beleid, waarmee daadwerkelijk recht wordt gedaan aan het alomvattende mensenrechten- of vredesideaal.
    Daarvoor zal de Brusselse elite enkel genegen moeten zijn haar geloof in de vergankelijke euro, dat (getuige de eurocrisis) geen enkel perspectief biedt, te vervangen door het geloof in de universele rechten van de mens, als grondslag voor een rechtvaardig en vruchtbaar langetermijnbeleid.
    Mocht die genegenheid in Brussel aanwezig zijn, dan zal dat op termijn automatisch leiden tot het vervangen van de huidige financieel-economische beleidsgrondslag. De vervanging die op zijn beurt automatisch de weg vrijmaakt voor de creatie van een eensluidend buitenlands (vredes-)beleid, dat neerkomt op het wereldwijd uitventen van de mensenrechten sec, door alle EU-landen. Een ideëel beleid, waarmee een definitieve punt wordt gezet achter de degradatie van ambassades tot handelsposten en diplomaten tot afgezanten van het bedrijfsleven.
    Het is deze onverteerbare koopmansmentaliteit waar de wereld momenteel in gevangen zit, als gevolg van het primaat dat wereldwijd aan de economie wordt toegekend. De toekenning waar onze kinderen en kindskinderen – toch onze eerste zorg! – op zeker moment onherroepelijk de rekening van gepresenteerd zullen krijgen, waarvan het nog maar de vraag is of zij die ooit zullen kunnen! betalen.
    Om daar nú al achter te komen, in plaats van ons kroost straks voor een mogelijk voldongen feit te plaatsen, zal die vraag op de eerstvolgende EU-top ingebracht moeten worden door één van de EU-leden. De inbreng die niet alleen getuigt van verantwoordelijkheidsgevoel voor het wel en wee van ons nageslacht, maar ook een gunstige uitwerking zal hebben op de voortschrijdende devaluatie van Europese TOPPEN. Dus het broodnodige vertrouwen in de politiek ten goede zal komen, met alle positief maatschappelijke consequenties van dien. De vraag is alleen welk EU-lid over de moed en de kracht beschikt om die gemeenschappelijke schuldvraag te agenderen, waar komende generaties de zoete vruchten van plukken zullen. De door het levende (mensen-)recht in plaats van het gevoelloze geld geregeerde samenleving, die gestalte heeft gegeven aan roep ‘NOOIT MEER OORLOG’, waar de EU haar bestaan aan te danken heeft als reactie op gruweldaden uit ’40-’45.

    • Beste Wouter,

      Met belangstelling jouw inhoudelijke reactie gelezen. Jij verwacht blijkbaar veel heil van een instituut als de Europese Unie om de idealen die ten grondslag liggen aan de universele rechten van de mens aan de man te brengen. Was het maar waar dat zo’n beschavingsoffensief toevertrouwd zou kunnen worden aan de EU. Mijns inziens zal dit nimmer gebeuren. Het ligt in de aard van de mens besloten om economische factoren beslissend te achten bij de vormgeving van zijn leven. De mens wordt aangedreven door de loeiende driftmotoren van zijn reptielenbrein. Aan de meeste keuzes van de mens liggen reflexen ten grondslag, die direct samenhangen met zijn existentiële angst voor de dood; reflexen die zich op onbewust niveau concretiseren in overmatige seksualisering en totale psychische afhankelijkheid van buitensporige bezitsvorming. De evolutie heeft zijn onverbiddelijke loop en in de verre toekomst zal blijken of de mens, als intelligent organisme, in staat is zijn bestaan te continueren of dat hij zal verdwijnen op de mestvaalt der evolutionaire “mislukkingen”.
      Tragisch is het te beseffen dat de mens, voor zover wij nu weten, het enige organisme is dat in staat moet worden geacht om zijn leefomgeving op aarde dusdanig te vergiftigen dat hij daarmede zijn eigen ondergang/uitsterven bewerkstelligt.
      Hier helpen geen goede voornemens, noch universele rechten van de mens. Het zijn tot op heden nog steeds de chaotische toevalligheden van een blinde evolutie die het lot van de mens en de door de mens gepercipieerde werkelijkheid bepalen.

  12. Wouter ter Heide.

    Beste Rein John,

    Uit mijn reactie maak je abusievelijk op dat ik veel heil verwacht van een instituut als de Europese Unie. Eerlijk gezegd moet ik je bekennen dat ik van geen enkel instituut enig heil verwacht. Desondanks ben ik hoopvol gestemd, hoe paradoxaal dat ook moge klinken. Die positieve kijk heeft alles te maken met de ongrijpbare! tijdgeest waar wij allemaal deel van uitmaken en die, zoals ik aangaf, zo langzamerhand volledig doortrokken is van het mensenrechten- of vredesideaal. Op het ‘instituut EU’ (gelijk elk ander instituut trouwens) slaat dat hoge ideaal begrijpelijkerwijs dood, maar dat geldt niet voor de belichamers daarvan. Vandaar dat zij op een gegeven moment tot een andere aanpak van de problemen zullen komen als gevolg van individuele bewustwording. Niet alleen aangaande de grensoverschrijdende ideële mensenrechtentijd waarin wij leven, maar ook wat de implicaties daarvan betreft.
    Zo zal het met betrekking tot de crisis waarin wij met elkaar gevangen zitten, duidelijk worden dat de oorzaak daarvan niet bij ‘de banken’ ligt, maar bij het primaat van de economie, dat wereldwijd de koers van ‘het beleid’ bepaalt en zo de bron van alle ellende is. Geen opzienbare gedachte, omdat dit gegeven ook spreekt uit een oud liedje waarvan elk couplet eindigt met ‘Het is de schuld van het kapitaal’. Het refrein dat dagelijks aan zeggingskracht zal winnen, zolang het beleid niet inziet dat het primaat van de economie het grote obstakel is, dat een rechtvaardige en vreedzame samenleving (die niet alleen de Occupiers en hun sympathisanten beogen, maar bovenal het ultieme politieke doel! is) in de weg staat. Kortom, het heersende primaat van de economie blokkeert het beoogde universele mensenrechten- of vredesideaal.
    Helaas ontbeert onze politieke elite deze visie, omdat zij geen oog heeft voor de tijdgeest. Maar daarom niet getreurd, omdat tegen de tijdgeest nu eenmaal geen kruid gewassen is. Op zeker moment zal de elite dan ook het veld moeten ruimen. Onwillekeurig doet mij dat denken aan het verhaal van ‘De Tuinman en de dood’ van P.N. van Eyck. Zie http://ace.home.xs4all.nl/Literaria/Poem-Eijck.html

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s