Overbevolking en de toekomst.

Krioelende mensenhoop.

Je zal er maar wonen!!!

“Het Vervolg”. De Volkskrant van 29 oktober 2011. Een angstaanjagende foto van een stad. Mexico City heet de stad. Heuvels bedekt met een onafzienbare zee woningen, krotten, wegen en gebouwen. Zo ver het oog reikt, huizen, huizen en nog eens huizen. Mexico City, stad met meer dan twintig miljoen inwoners. Een onleefbare stad. Een stad waar de misdaad de boventoon voert en een mensenleven eigenlijk niets waard is. Opgaan in de massa. Verloren raken. Wegdrijven van het Goede. Je kapot vechten om te overleven in een jungle van steen en beton.
Hoe gaat het met je? Met mij gaat het goed. Ik ben er één van twintig miljoen. Je kunt mij zo inwisselen voor een ander. Ook denk ik net als alle anderen. Ik vecht om te overleven in deze hel van anonimiteit en onverschilligheid.

Rond 2050 leven er ongeveer 9,3 miljard mensen op deze planeet en rond 2100 ongeveer 10 miljard. Kan dat? Mag dat? Ja, het kan wel, maar het mag niet. Maar van wie mag dat dan niet? Nou, het mag niet van mij. Ik vind dat het niet zou moeten mogen. Is het belangrijk dat ik dit vind? Nee, het is helemaal niet belangrijk dat ik dit vind. Er zijn namelijk zeven miljard mensen die altijd wel iets van iets vinden. Is dat dan toch heel belangrijk? Nee, dat is volgens mij niet belangrijk want het blijven zeven miljard individuen die met zijn allen voornamelijk voorgeprogrammeerde saaie gedachten hebben. Gedachten die net zo onbelangrijk zijn als de eigen saaie en voorgeprogrammeerde gedachten. Gedachten die de onafwendbare en onverbiddelijke toekomst niet kunnen veranderen. Want de toekomst ligt vast. Hoe je het ook wendt of keert en hoe fanatiek je ook het tegendeel wilt beweren omdat je jouw eigen inherente rozebrilachtige illusie van de “vrije wil” koestert. De vermeende belangrijkheid van al die soms sterk overgewaardeerde gedachten en al die krakkemikkige producten van zelfbenoemde en verwaten slimheid zal verdampen als je bereid bent dat alles te beschouwen binnen het gietijzeren kader van de onontkoombare werkelijkheid der toekomst. Voor mijzelf zijn mijn gedachten dus zeer belangrijk. Uiterst belangrijk. Maar ik ben me er van bewust dat het slechts “Spielerei” is. Ik lijk origineel, maar ik ben het niet. Verre van dat. Alles is al een keer bedacht en gedaan. Als je dit allemaal beseft en hebt verinnerlijkt dan pas kan het werkelijke leven beginnen.
Het leven in het hier en nu. Het leven in het besef van de onontkoombaarheid van de totaalheid der dingen opent de weg naar de werkelijke vrijheid. Maar deze vrijheid is maar voor enkelen weggelegd als ik meneer Boeddha moet geloven.

Ik heb zo maar het gekke idee dat de aanwezigheid van tien miljard mensen op een kleine aarde niet echt goed kan zijn voor de geestelijke gezondheid van al die aardbewoners. Ik denk dat ze er een beetje gek van gaan worden. Zonder dat ze het zelf in de gaten zullen hebben. Het begin van dit proces is nu al waar te nemen. Ze gaan elkaar langzaam maar zeker opvreten. Figuurlijk gesproken dan. De uitwassen van de hebzucht zullen in de vorm van een steeds populistischer kapitalisme de mensen meer en meer conditioneren. Authenticiteit gaat verdwijnen. Je kunt geen tien miljard mensen in bedwang houden die allemaal wat anders willen. Nee, het moeten gehersenspoelde mensen zijn. Mensen die het fijn vinden om met miljoenen op een plek te wonen. Om met miljoenen hetzelfde te doen. En om met miljoenen hetzelfde te denken. Mensen als mieren. Inwisselbaar. Brood en spelen. De illusie creëren dat jezelf heel uniek en bijzonder bent terwijl je steeds meer op je buurman gaat lijken. Uiteindelijk eindigen we met mensen die via allerlei, in hun lichaam geïmplanteerde, elektronica steeds meer op robots zullen gaan lijken.

Maar zo ver zal het uiteraard niet komen. De mens zal door eigen toedoen de aarde vernielen zodat er nagenoeg geen mogelijkheden meer overblijven voor menselijk leven. Rond 2100 zullen we een aarde zien die nauwelijks nog voor mensen bewoonbaar is. Maar dan is de teerling al geworpen. Dan hebben we domheid en hebzucht laten prevaleren boven de ratio.

Ik wens u overigens nog een prettig leven toe met heel veel vakanties, nieuwe auto’s, ingrijpende waardevermeerderende verbouwingen, tweede huizen, zeiljachten en vliegtuigen. Geniet er van nu het nog kan. Na ons de zondvloed!!!

Advertenties

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

8 Reacties op “Overbevolking en de toekomst.

  1. Een ding is zeker: we zullen het zelf niet meer weten.

    • Onderschat het voortschrijdend inzicht van de medische wetenschap met betrekking tot de veroorzakers van het verouderingsproces niet. Men verwacht binnen tien jaar een spectaculaire doorbraak op dat terrein 🙂

  2. wat een depressief verhaal

    • Het is ook niet niks, Rikus. Alle seinen staan op rood en alle alarmbellen rinkelen. Dus depressief is nog zachtjes uitgedrukt.
      Maar het kan ook verkeren. De mens kan verstandig worden. De lucht kan opklaren. En vervolgens leven we allemaal nog lang en gelukkig.
      Maar ik ben het met je eens, de toekomst is een depressief verhaal.
      Maar ik, ik lach me rot!!!

  3. Vandaag mochten we de 7 miljardste bewoner verwelkomen. Die gaat (met al die anderen) een loodzware tijd tegemoet. Als die dat geweten zou hebben.. Triest natuurlijk.

    • Beste Aad,

      Zeven miljard mensen is echt teveel. Het grootste deel van die zeven miljard bestaat uit volgers van mensonterende, destructieve en achterlijke religies die door hun bloeddorstigheid en uiterst kwaadaardige agressie de Aarde om zeep helpen.
      Ik denk dat een half miljard mensen meer dan genoeg is. Meer hoeft echt niet. Gewoon lekker leven en laten leven. De toekomst zou aan de zachtmoedigen moeten zijn, maar ik ben bang dat de wereld te gronde zal gaan aan het geweld en de wreedheid van losgeslagen en testosteron-gestuurde alfamannetjes.
      Redden wie zich redden kan!!!!
      Hartelijke groet.

  4. Ontzettend treffend dit. Vooral het de zin: ‘Ik lijk origineel, maar ik ben het niet. Verre van dat. Alles is al een keer bedacht en gedaan.’

    Ik studeer filmmaken en ben op dit moment bezig met een science fiction film waarvan overbevolking het decor is. Uw betoog komt grotendeels overeen met de inleiding van mijn filmplan (shockerend veel zelfs!).
    Mijn visie op dit gebeuren maakt het misschien wat minder depressief (reactie op reactie onder uw artikel)
    .
    Ik geloof dat de mens de kanker is van de wereld en dat het onze taak is om de wereld te vernielen en daarmee onszelf. Het moment dat we kanker genezen is ook het moment dat de bevolking nog groter zal worden en de zelfvernieling een extra kick krijgt.
    Nu komt het positieve van mijn verhaal. De zin: ‘Ik lijk origineel, maar ik ben het niet. Verre van dat. Alles is al een keer bedacht en gedaan.’ is misschien meer waard dan u aanvankelijk dacht.
    Het universum is groter dan de dimensies die wij kunnen ervaren. Waar wij zullen sterven in de fysiek zullen we voort blijven bestaan in andere vormen. Daarmee bedoel ik dat de elektriciteit die in onze lichamen (hersenen voornamelijk) bestaat niet verloren gaat. Het blijft in het magnetisch veld hangen en op die manier bepaalt het het verdere leven. Misschien zijn wij in de toekomst wel in staat om die oude hersengolven weer op te vangen voor betere doeleinden …
    In mijn science fiction film wordt de hoofdpersoon op zijn 70e verjaardag vermoord door de staat die het mensen niet meer toelaat om ouder te worden dan 70 (vanwege overbevolking). Dit gebeurt overigens keurig netjes met een spuitje in zijn eigen woonkamer omringt door familie.
    Hij vertelt voor zijn dood het verhaal van de dimensies en hersengolven (bij gebrek aan beter woord) aan zijn kleindochter.
    In de film zit nog een ander aspect, namelijk dat kristallen de olie zijn van de hersengolven. Waar aardlagen samengedrukt worden door de eeuwen heen tot brandstof gebeurt dat met menselijke elektriciteit ook en als product daarvan ontstaat de kristal.
    Dit laatste is pure fantasie en is nodig om zo’n abstract verhaal nog redelijk fysiek en beeldend te maken.

    Hopelijk ben ik niet te vaag en onsamenhangend geweest in mijn visie over dit onderwerp. Het is nogal laat en vroeg tegelijk en er zit een hoop werk al op dus hoe het met mijn hersengolven gesteld is momenteel kunt u zich voorstellen.

    Kop op en vergeet niet dat alles onderdeel is van het universum en de prachtige kringloop des alles.

    Vriendelijke groet,

    Anna

  5. Filip

    Prima leesvoer voor mensen die procreatie plannen, de ingrijpendste handeling op het leven van een andere is immers de handeling waardoor die andere zelf ontstaat, zal dat leven naar verwachting rijk gevuld zijn, voldoening geven, menswaardig zijn, plezierig en liefdevol zijn, zoveel mogelijk vrij van lijden…. Dat is het minste wat in de verwachting zou moeten liggen (garantie is er immers nooit) alvorens er tot zo iets belangrijks wordt over gegaan als het scheppen van een nieuwe mens. Indien niet kan aangetoond worden dat dit in de verwachting ligt op het moment van conceptie dan is het immoreel daar desondanks toch toe over te gaan.
    Persoonlijk is het wat mij betreft zelfs misdadig als je de gevolgen in rekening neemt van wat de creatie van een mensenleven met een mensonwaardige levensverwachting met zich mee brengt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s