Een wonder dat niet als zodanig werd herkend.

Mogelijk ergens in de buurt van Oosterbeek of Wolfheze.

De man moet wel opvallen. Hij staat tussen allemaal westerse politieke mensen. Al die politieke mensen luisteren naar een meneer die achter een katheder staat en hoog opgeeft over democratie en het plegen van abortus en euthanasie. Achter de spreker hangt een groen bord met witte tekens. Een letter en twee cijfers. Het derde cijfer ontbreekt. De aanwezige politieke mensen zijn het allemaal met elkaar eens. Zij luisteren naar een door henzelf verzonnen verhaal en zij weten dat het goed is. In ieder geval beter dan de verhalen van andere politieke mensen. Mensen die zij niet zo goed kennen maar over wie ze wel heel veel hebben gehoord op de radio of op de verrekijk of over wie ze wel eens hebben gelezen in dagbladen, weekbladen of hele geleerde boeken. Soms zelfs wel heilige boeken.
De man heeft een lange grijze baard, op zijn hoofd staat een fel rood wollen mutsje en hij is gehuld in een soort fel groene jurk. Op de voorkant van het rode mutsje is in gele hoofdletters het woord “IK” geborduurd. De man kent ze allemaal. Hij kent iedereen. Hij stapt op iemand van de bewaking af en vraagt of hij iets mag laten zien aan de aanwezige mensen. De meneer van de bewaking schrikt. Dit moet een terrorist zijn, denkt hij. Hij slaat alarm. Hoofden worden gewend. Er wordt gefronsd. Er wordt luid van afkeer blijk gegeven. Armen pakken de man beet en voeren hem weg. Hij wordt zolang in een klein kamertje gezet. In afwachting van de echte politie.
Het volgende ogenblik staat de man naast de spreker op het podium. Niemand weet hoe het kan. Naast de man staat een korf met twee stokbroden en een fles met water. Hoe is het mogelijk! Wat hebben de toeschouwers gemist. Eerst was er dus niets en opeens staat daar die man. De spreker kijkt verschrikt opzij. De man glimlacht en zegt: “Vreest niet. Ik ben het maar. Vind u het goed als ik iets laat zien?” De spreker wenkt de bewaking om in te grijpen. Maar de meneer van de bewaking kan zich plots niet meer bewegen. Niet dat hij dood is of zo. Nee, helemaal niet. Maar hij kan zich gewoon niet meer bewegen.
De man wendt zich tot de verzamelde westerse politieke mensen. “U wenst allen een stokbrood?” En ziet, plots heeft elke aanwezige een stokbrood onder zijn arm. Maar dat is nog niet alles. Op elk hoofd staat een alpinopet. En er is nog meer!! Want iedereen heeft plots een glas rode wijn in de hand. En als uit een keel zingen men “Douce France, cher pays de mon enfance”. En niet eens zo slecht. Het is echt wel om aan te horen.
De man met het wollen mutsje naast de spreker glimlacht en zeg: “Zo raar kan het dus lopen. Eerst vertrouw je alleen op je eigen ogen en vervolgens blijk je je eigen ogen niet meer te kunnen vertrouwen. Ik ben de verbuiger van de werkelijkheid. Ik ben de sloper van waarheden. Ik heb u gemaakt. Maar ik ben een zachtmoedige maker. Ik heb erbarmen met al mijn schepsels. Dus vreest niet. Gaat heen in vrede en weest bescheiden, want de bescheidenen zullen eens de aarde beërven”.
En ziet, de werkelijkheid herneemt zijn vertrouwde loop terwijl de laatste tonen van het chanson nog naklinken. De westerse politieke mensen zijn weer gewone westerse politieke mensen. Zij kijken elkaar aan. Is het werkelijk gebeurd. De man is verdwenen. Er staan alleen nog een korf met twee stokbroden en een fles water. De bewaker kan weer bewegen. En de spreker spreekt verder.

Advertenties

9 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

9 Reacties op “Een wonder dat niet als zodanig werd herkend.

  1. je hebt er wel weer iets bijzonders van gemaakt 😉

    • Mijn waanzin begint steeds meer op de werkelijkheid te lijken! Voel jij ook de grondvesten van de Nederlandse politiek schudden? De agressieve anti-intellectuele bashers van wetenschap en schone kunsten beginnen terrein te verliezen. Van de zomer al verkiezingen?

  2. Ten tijde van het VK-blog schreef ik wel eens over de regenfilosoof. Die had alleen geen wollen mutsje ;-))

  3. Burro

    Bizar. Ik ben nog aan het denken of ik er iets van begrijp. 😉

  4. In het verhaal komen de bijbel, de politiek, mijn fantasie en de waanzin samen in een schavende cocktail van ondoorgrondelijkheid. Het is net als het leven. Het heeft geen zin het te doorgronden. Het moet gewoon geleefd worden.

  5. Filip

    Een mooi praktijkstaaltje van het gezegde ” de wens voor werkelijkheid nemen “.
    Ook daar blijkt de werkelijkheid achteraf anders uit te draaien…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s