“Zomergasten” legt open zenuw in de Nederlandse samenleving bloot. De felle discussie over dit programma is mijns inziens een aanwijzing dat de kloof tussen hoog- en laagopgeleiden in Nederland steeds duidelijker wordt.

Als je tijdens je leven de veilige haven der wetenschap verlaat en moet gaan varen op de immens grote oceaan van onwaarachtigheid waarin mythes, wishful thinking, zelfingenomenheid en rabiate onzin evenzovele klippen zijn waarop jouw zorgvuldig opgetuigde galjoen der ratio keer op keer te pletter dreigt te slaan, dan weet je dat het een moeilijke reis gaat worden.
Je ontmoet op die oceaan bijna zonder uitzondering mensen die zo verslaafd zijn aan hun eigen gelijk dat je er moedeloos van wordt. In de wetenschap gewortelde kritiek wordt door hen uit zelfverdediging al gauw gemarkeerd als het gemopper van een verbitterde oude moerasmannetjes. Zelf zijn zij volstrekt onaanraakbaar, deze ijverige en hardwerkende apostelen van het vrije bedrijf, deze beklagenswaardige consumptiejunks van de vrije markt. Zij exalteren het gelijk van het “normaal doen”, het gelijk van de middelmatigheid en drijven comfortabel op de vanzelfsprekendheid van het grote getal. Niemand legt ze een strobreed in de weg. En, wat meer is, zij verzinnen steeds geraffineerder smoesjes om hun destructieve gelijk te onderbouwen. Zij verenigen zich in politieke partijen en zij schrijven met in gif gedoopte pennen de namen van hun vijanden in hun eeuwige registers van verliezers, idealisten en luchtfietsers. Het zijn koude, kille en onbarmhartige bloedzuigers die nooit genoeg zullen bezitten en voor wie de onbeschaamde tentoonspreiding van macht en exuberante sociale status de allerbelangrijkste opdracht in hun leven betekent. Deze mensen kunnen alleen maar met de balsem van de wijsheid en het “wapen” der oprechte intrinsieke bescheidenheid worden “bestreden”.

Maar laten wijsheid en bescheidenheid nou net de grootste vijanden zijn van hun zelfingenomen en “realistische” attitude.

“Houdt u eigenlijk nog wel van Nederland?”, vraagt die rare Thijs v.d. Brink (EO) op misprijzende toon aan een mevrouw die zich kritisch opstelt t.a.v. de houding van de Nederlandse regering inzake Srebrenica. Dezelfde mevrouw, die, desgevraagd, ook nog eens durft te zeggen dat ze het Nederlands voetbalelftal maar niks vindt omdat zij van mening is dat in dit team onbescheidenheid, arrogantie, zelfoverschatting en egoïsme naar een zeldzaam hoogtepunt reiken.

In het tv-programma “Volgende fragment” (terugblik op 25 jaar Zomergasten) beweert een tv-criticus dat de laatste decennia de kwaliteit van de tv-programma’s enorm is gedaald omdat de programmamakers er inmiddels achter zijn gekomen dat de gewone Nederlander geen “elitaire” en moeilijke tv (meer) wil.

Men wil naar zichzelf kijken. Niets moeilijks en alstublieft al helemaal niets intellectueels. Nee, alleen maar kijken naar en genieten van dat eenzijdig opgeleide en sterk commercieel “angehauchte” zelf. Met dat soort programma’s halen de programmamakers steeds de hoogste kijkcijfers. Door constante bevestiging van de cultuur van de steeds commerciëler denkende en handelende (gemiddelde?) Nederlander. Het geheel aan programma’s wordt daardoor gemiddeld ook steeds minder creatief en de inhoud steeds emotioneler. Emoties heeft iedereen. “Intellectueel” wordt steeds meer een scheldwoord!

In tv-land heerst de dictatuur van de vrije markt. Super goedkope programma’s maken voor zoveel mogelijk consumenten is het doel van de programmamakers.

Ik kijk steeds minder naar de tv.
Geef mijn portie maar aan fikkie!!

 

NB. De foto is zomaar een foto, dus niet zeuren aub!

Advertenties

7 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

7 Reacties op ““Zomergasten” legt open zenuw in de Nederlandse samenleving bloot. De felle discussie over dit programma is mijns inziens een aanwijzing dat de kloof tussen hoog- en laagopgeleiden in Nederland steeds duidelijker wordt.

  1. Edith Davelaar

    En wat gaf Pierre Jansen bij de eerste aflevering van zomergasten al zijn een prachtige visie op het nut van televisie: het moet je blik verruimen. Gelukkig zijn er nog van dit soort programma’s op Ned. 2 en 3. Vaak te laat dus kijken bij Uitzending gemist. Soms heb ik echt zin om me te laten entertainen; kijk dan een fijne detective. Gelukkig kan dat ook. De commerciële omroepen bekijk ik niet. Ik lees gelukkig ook veel artikelen waarin een nieuw optimisme klinkt over zoveel goede initiatieven van mensen; niet groot telt meer maar klein. Dat vind ik positief en hoopvol.

  2. Niet te somber! Er is nog steds heel veel moois op radio en tv. Je moet er naar zoeken, de dvd-recorder laten snorren want interessante documentaires worden uitgezonden als een normaal mens slaapt, maar ik kijk op de momenten die mij uitkomen, zoals op een regenachtige dag als gisteren. En al die music for the millions programma’s laat ik aan me voorbij gaan. Als anderen daarvan genieten, het zij zo. Ik lees de Telegraaf ook niet.

  3. Tja, sinds de terreur van de kijkcijfers vaste voet heeft gekregen in medialand heeft deze zich aangepast aan de gemiddelde kijker. De kijker moet zich dan maar schikken in dit profiel en een eenheidsworst worden.
    Maar zoals Wim al opmerkt: er zijn gelukkig nog wel uitzonderingen. Maar ja, ook daar wordt nu flink op gesneden als de eenheidsworsten uit de politiek hun zin krijgen.

  4. Het bloggen is bij mij in de plaats van het tv-kijken gekomen.
    En dat bloggen neem ik graag weer op.

    Mijn oude tv is alleen een stofopslag geworden ….

    Vrolijke, bijna vakantiegroet

  5. Wat een enorm verschil toch met de tijd dat ik nog adolescent was. Eeuwen geleden overigens! Wij praatten toen over allerlei maatschappelijke ontwikkelingen en betrokken die ontwikkelingen niet meteen en uitsluitend maar op onszelf. Het was de tijd van grote ideeën en van losbandige creativiteit. Het was de tijd dat Kennedy in overweging gaf om eens na te gaan wat jij voor je land kon doen in plaats van andersom.
    Als ik het nu in zijn algemeenheid heb over de bedenkelijke ontwikkelingen in omroep-land, over de perfide commercialisering en de sluipende debilisering die worden geïnstigeerd door allerlei modieuze “marketeers”, dan weet men bijna zonder uitzondering niets anders op te merken dan dat er toch ook mooie en goede programma’s zijn. En dat er ook hele fijne jonge mensen zijn die hele fijne en verstandige dingen doen. Net alsof ik niet goed wijs ben, net alsof ik een enorme misantroop ben en net alsof ik in een uiterst diepe vitale depressie zit. Ik word er zo moe van! Ik ben een klein, opgewekt, dikbuikig kereltje met een grote bek, die kritisch is als hij vind dat hij kritisch moet zijn. Dat wel ja. Maar ik ben niet depressief of zo. Het lijkt tegenwoordig wel mode om mensen die kritisch ten opzichte van bepaalde ontwikkelingen in de samenleving staan, als depressief en mopperig weg te zetten. Ik vrees dat deze neiging louter en alleen het gevolg is van al die gemaakte hi-ha-happening vrolijkheid die ons door die perverse neoliberalen wordt opgedrongen. Een oppervlakkige, onbenullige en geforceerd vrolijke consument is een goede consument!! U weet wel, brood en spelen!
    Dat er goede programma’s zijn op die rare verrekijk weet ik natuurlijk ook wel, en dat ik graag naar die programma’s kijk staat buiten kijf. Maar daar gaat het mij helemaal niet om. Het gaat er mij om dat ik vind dat de publieke omroep idealen moet hebben, namelijk om zoveel mogelijk kennis en objectieve informatie te verschaffen aan de ingezetenen van Nederland. U weet wel, gewoon een beetje voorlichting, wat inzicht verschaffen en de kennis inzake belangrijke onderwerpen wat vermeerderen. Ik acht die taakstelling een bittere noodzaak om burgers voldoende kritisch te maken opdat zij meer van onze gecompliceerde samenleving gaan begrijpen. HET GAAT NATUURLIJK NIET ALLEEN MAAR STEEDS OM MIJZELF!!!!!!! Verdomme nogantoe, hoe vaak moet ik dat nog zeggen. Moet ik dat er elke keer als ik iets op papier kwak bij zeggen!!! Dat wordt op een gegeven moment echt stomvervelend.
    Het schijnt wel dat niemand meer los kan komen van zijn eigen situatie. Het “IK” wordt verheerlijkt en voortdurend als uitgangspunt gehanteerd bij het kijken naar de ontwikkelingen in de wereld. Ik vind dat een zielige en armoedig attitude en bovendien heel erg egoïstisch.
    Er is toch ook nog zoiets als solidariteit. Als invoelingsvermogen. Als betrokkenheid. Het gaat toch niet altijd om jezelf en wat jij er van vindt.
    Bovendien is er nog zoiets als een wetenschappelijke methode! Een manier van onderzoeken waarbij dat vervloekte subjectieve “IK” zoveel mogelijk buiten beeld blijft.
    Tegenwoordig schijnt het alleen nog maar te draaien om de vraag wat “IK” ergens van vind en, in het verlengde daarvan, om het vergaren van zoveel mogelijk bezit, macht en sociale status.
    Pas als je erachter bent dat jezelf in bepaalde opzichten totaal niet belangrijk bent is het wellicht mogelijk om met een rationele en een zo objectief mogelijke blik naar de wereld te kijken.
    Indien we niet in staat zijn om voldoende afstand tot ons eigen “ik” te bewaren dan is mijns inziens een goede dialoog eigenlijk niet goed voorstelbaar en vervallen we steeds weer in destructieve debatten met jij-bakken, vooroordelen en onbescheiden zelfverheerlijking.
    Het beroerde is dat ik hierboven een volkskwaal beschrijf waar bijna iedereen aan lijdt zodat het herkennen van de symptomen bij jezelf om de duvel niet makkelijk is. Ik spreek uit ervaring.

  6. Edith Davelaar

    Ik ben van de generatie ‘Het persoonlijke is politiek’. Maar dat was de vrouwenbeweging en die is blijkbaar langs jou heengegaan.

  7. timmerark

    Helaas is ook Zomergasten al redelijk snel in de kijkvijver verslaving ten onder gegaan. Als ik zou willen weten wat Linda de Mol, Bram M. of Paul de Leeuw boeiend vinden koop ik wel een Story/Telegraaf Linda/Paul! of kijk ik naar RTL/SBS.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s