Een bezoek aan de dokter.

Het is stil in de wachtkamer van de huisarts. Er zijn geen andere wachtenden. Achter een smetteloos wit geverfde deur hoor ik het gemurmureer van stemmen. Het licht in de wachtkamer is gedempt. Ik voel me aangenaam opgesloten in mijn zelf. Alsof mijn lichaam niet echt deel uitmaakt van mijn beleving. De tijd vloeit rustig weg naar de laagste punten van de toekomst. De deur gaat open en de huisarts verzoekt mij binnen te treden in zijn spreekkamer. Hij draagt dezelfde kleren als vorige keer. Een morsige korte kakikleurige broek met bretels. Een fel groen T-shirt met de opdruk “alle consulten worden contant afgerekend” En op zijn hoofd balanceert een olijk hoofddekseltje voorzien van een lange ganzenveer. Hij wijst naar een stoel die voor zijn bureau staat, gaat zelf zitten, veert lichtjes weer op vanuit zijn zetel en geeft mij over het bureau ter geruststelling een stevige hand. “Wat scheelt eraan?”, vraagt hij, terwijl ik ga zitten.
Hij leunt licht achterover in zijn stoel en kijkt mij hoopvol aan. “Ik krijg niet voldoende nachtrust”, zeg ik. “Ik kan de slaap niet vatten. En als ik dan zo stil en alleen in het donker lig, komen uit het niets de geesten van het dodenrijk mij uithoren over mijn leven”. “Zo, dat is niet zo mooi!”, zegt de dokter schijnbaar onaangedaan. “Hoe zien die geesten eruit?”. “Het zijn dieren, ze lijken in ieder geval op dieren. Er is een konijn bij en een zwarte beer, maar ook veel muizen en soms een bever”, antwoord ik. “Vertel eens iets meer over die bever”, vraagt de huisarts, “Is hij groter dan normaal? Heeft zijn vacht een afwijkende kleur? En spreekt de bever soms met geaffecteerd accent? En trilt hij? Ik kijk de dokter stomverbaasd aan. “Hoe weet u dit allemaal? U stelt vragen die blijk geven van geheime kennis. Ik ben bang dat ik het moet rapporteren”, zeg ik met lichte verwondering. “U moet doen wat u niet laten kunt!”, roept de dokter geërgerd, “maar vraag de volgende keer aan de bever of de datum 21-12-2012 klopt”. Ik vlucht de spreekkamer uit. Ren de trap af en maak me over het brede trottoir uit de voeten. Ik weet genoeg. Ons geheim is verraden. De demonen hebben de linies doorbroken en zijn aan de winnende hand. Geheime kennis in handen van de wetenschap!!! Bij de afgrond gekomen zie ik dat de opstijgende mist nog dichter is geworden dan voorheen. Aan de overkant kan ik nog maar nauwelijks de kilometer hoge torens van het zakencentrum onderscheiden. Hoog in de lucht staat een bloedrode zon die bijna de helft van de hemel bedekt. De zon is koud, maar nog warm genoeg om ons met zijn laatste stralen leven te schenken. Het universum draait dol. Zoveel is inmiddels wel duidelijk. Er wordt nu razendsnel geswitcht tussen de oneindige mogelijkheden van het multiversum. Ik laat me vergeestelijken en voel als een beschermende deken eeuwige rust en een zweem van eenwording op mij neerdalen. Het is mijn zoveelste metamorfose in de onstoffelijke hoedanigheid van God. Het zij zo.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “Een bezoek aan de dokter.

  1. Meng wat kamperfoelie met melisse en lievevrouwebedstro, leg het onder je oksel en bid een oefening van berouw, geheid dat je je morgen beter voelt.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s