Hommeles bij het zondagochtendontbijt.

Het was gisteren hommeles bij het zondagochtendontbijt. Een aantal lieve huisgenoten meenden ongegeneerd de loftrompet te moeten steken over de zegeningen van het vrije bedrijf, het zakenleven etc. Van het een kwam het ander. Uiteindelijk gebruikte ik in opperste onmacht de woorden “godverdomme”, “allemaal hufters en dieven”, “tuig van de richel” en zo nog wat krachttermen. Dat viel niet in goede aarde. Men zweeg en beschouwde mij tijdens de rest van het discours als een “quantité négligeable”, een, door decorumverlies, door de mand gevallen gesprekspartner die zich, alleen al door een stuitend gebrek aan zelfbeheersing, in hun ogen volledig had gediskwalificeerd. “Zo discussiëren wij hier niet!!” Gewond trok ik mij terug in mijn vertrekken en likte mijn wonden. Om de pijn te verzachten zette ik mij aan het componeren van liedjes en het schrijven van daarbij behorende teksten. Wonderlijk genoeg ging dat ineens veel makkelijker dan normaal te doen gebruikelijk.
Enfin, deze ochtend las ik de krant. Een relativerend stukje van Peter van Giesen, waarin hij voor de zoveelste keer het verschil tussen rechts en links uitlegt. Het verschil tussen sociaal democraten en (neo-)liberalen. Prachtig natuurlijk. Mooi stukje. En leerzaam.

Ik vroeg mij af waarom ik toch zo’n, bijna lijfelijke, afkeer heb van het bedrijfsleven. Was het toeval en had ik de pech dat ik bij mijn vroegere frequente contacten met het bedrijfsleven toevalligerwijs alleen maar met onsympathieke, harde en fantasieloze managers geconfronteerd werd? Of was er helemaal geen sprake van toeval en zijn alle fanatieke aanhangers van het vrijemarktdenken eigenlijk min of meer megalomane, hebzuchtige egoïsten? En is het misschien zo dat, wat ik in het bedrijfsleven onsympathiek, hard en fantasieloos vind, in het vrije bedrijf wordt gezien als zakelijk, doortastend en assertief? Overdrijf ik misschien? Alles is immers perceptie!

Ik ben er niet helemaal uit. Wel weet ik dat gebrek aan empathie en erbarmen mij met steeds meer weerzin vervult. Ik vind het behoorlijk liefdeloos om het eigen “zelf” telkens maar weer dusdanig uit te vergroten dat de oprechte betrokkenheid bij het wel en wee van de medemens uit het zicht verdwijnt. Het zij overigens nog eens benadrukt dat mijn overtuiging niet op een absolute moraal of op een een of ander redeloos dogma is gebaseerd. Mijn mening is er èèn uit de ongeveer zeven miljard meningen die op aarde bestaan.

Het “zelf” als een eigenstandige entiteit wordt door de westerling gewoonlijk sterk benadrukt en deze megalomane overwaardering heeft meestal desastreuze gevolgen voor de zwakkere medemens. Het ware een goede zaak als de westerse mens het vermogen zou weten te ontwikkelen om zich wat meer te onthechten van zijn “zelf”, waardoor er per definitie meer ruimte ontstaat voor de vanzelfsprekendheid van Liefde. “Goed doen” wordt dan een normale gang van zaken zodat het sterk egocentrische welbevinden bij het “goed doen” in westerse stijl t.w. het oogsten van een beloning in de vorm van een “goed gevoel” of het uitzicht op het verkrijgen van een perfide religieuze beloning in de vorm van een comfortabele plek in een eeuwig hemels hiernamaals, als vanzelf uit het zicht verdwijnt. U kunt dienaangaande de heer Boeddha om raad vragen.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

3 Reacties op “Hommeles bij het zondagochtendontbijt.

  1. Prima gereageerd zo op de zondagmorgen; en ook nog de naam des Heeren aangeroepen ;-)))

  2. Mooi betoog.

    Het veel te grote belang van het ‘zelf’ bij goed doen, waar je over schrijft, wordt pijnlijk geïllustreerd door de manier waarop Vluchtelingenwerk vrijwilligers werft: met de slogan ‘wordt parttime held!’.

  3. Filip

    Eénmaal je beseft dat de overwegende aard van het mensbeestje egoïstisch/narcistisch is weet je ook dat je voor een onbegonnen taak staat om de aard zelf van dat beestje louter door overredingskracht te wijzigen naar onbaatzuchtig/filantropisch.
    Heeft de mens immers niet de Godgegeven opdracht om de aarde te onderwerpen en over de aarde te heersen (Genesis 1:28) zo zal men je voor de voeten werpen.
    Bedenk dan dat ook kakkerlakken denken dat keukens geschapen werden om kakkerlakken een geriefelijke verblijfplaats te verschaffen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s