Een gevalletje van pesten op het vroegere Marnix College te Ede.

DSC_0147

DSC_0244

Mijn oudste dochter is in de eerste klas van het gymnasium gepest. Dat is bijna dertig jaar geleden. Het lager onderwijs genoot zij op een kleine gezellige dorpsschool. Zij was, onder aanmoediging van haar ouders, gewend om op te komen voor de zwakkeren van deze wereld. Dat werd haar min of meer, ook op de lagere school, met de paplepel ingegoten. Zij kon, mede in verband met een maximale Citotoetsscore, naar het Gymnasium. Zij kwam terecht op het Marnix College in Ede. De reden dat zij daar gepest werd was gelegen in het feit dat zij het, zoals zij dat in al haar naïviteit steeds gewend was te doen, opnam voor een zwakkere in de vorm van een licht autistisch klasgenootje dat zich als gewillig slachtoffer had aangediend bij haar pesters. Het betreffende meisje werd van school genomen toen het pesten echt bizarre vormen begon aan te nemen en -uiteraard – werd mijn dochter toen het doelwit van de pesters. Toen wij dit als ouders bemerkten, heb ik contact opgenomen met een van de conrectoren van het Marnix College, een zekere meneer Ketman. Deze deelde mij mede dat je een klas kon vergelijken met een roedel wolven d.w.z. een strakke sociale hiërarchie met alfamannetjes en wat niet al. Op mijn mededeling dat wij als mensen, zij het via een evolutionair proces, toch ook onze ratio hebben ontwikkeld en dat we, door deze ratio aan te wenden, misschien wel in staat zouden zijn om het pesten te benoemen en mogelijk met de juiste maatregelen te neutraliseren, volgde een schamper lachje. Hij deelde mede er verder niets aan te willen doen. Het zou vanzelf wel overgaan. Wij hebben toen contact gezocht met de ouders van de pesters. Het bleek dat de ouders van de hoofdpester verwikkeld waren in een uiterst vervelende scheiding, waardoor de vader in kwestie totaal overspannen thuis zat. Voor de hoofdpester was binnen dit tragische gezin daardoor totaal geen aandacht. Echter, de moeder heeft desondanks, na overleg met ons, de nodige actie ondernomen en binnen twee weken was het pestprobleem geheel opgelost.
Wat mij echter tot op de dag van vandaag bezig houdt is de a-sociale houding van meneer Ketman, conrector van het Marnix College te Ede, die later zelfs nog wethouder en raadslid was voor de PvdA in de gemeente Ede.
Nu moet ik er wel aan toevoegen dat het Marnix College in Ede toen, en bij mijn weten, nog steeds, bekend staat als een zgn. liberale “laissez-faire”- school, dat wil zeggen een school voor kinderen van de nouveaux riches afkomstig uit de kringen van de hogere middenklasse. Deze kinderen krijgen les en verder zoeken zij het maar uit. Mijns inziens een achterhaald standpunt.
Met mijn oudste dochter is het goddank goed gekomen. Zij werkt met heel veel oprechte betrokkenheid als, hoe kan het ook anders, maatschappelijk werkster bij J.M.W. in Amsterdam. En toch zegt zij door die pest-periode van nog geen jaar wel een beetje te zijn veranderd. Kunt u zich voorstellen wat het is om je hele leven gepest te worden?

Advertenties

7 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

7 Reacties op “Een gevalletje van pesten op het vroegere Marnix College te Ede.

  1. joost tibosch sr

    Heb tig jaren op Havo-Vwo gewerkt. Pesten kwam weliswaar niet zo heel veel voor, maar het gebeurde wel degelijk, en het was voor ons echt topprobleem. Het beste wat wij konden doen, bleek, dat we het als collega doorgaven aan elkaar, als we zelf iets merkten met de vraag om op te letten. . Gezamenlijke harde aanpak van pesters (en ouders) buiten de klas met meerdere collega’s en het “hoog” van de school, bleek vaak de beste remedie. En als het echt de spuigaten uitliep, werd er ook -ingewikkeld met inspectie en zo!- verwijderd. Daarna, en meestal ook daarvoor, werd de “gepeste” alleen meestal door zijn klasseleraar(of meer) uitgebreid opgevangen, en als het nodig was, met de ouders en het liefst daar thuis. En we hebben beslist nog het een en ander gemist..Daar kan ik nu , allang met pensioen, nog vervelend van dromen!

    • Beste Joost,
      Het is goed om te horen dat er ook scholen zijn die wel werk maken van het tegengaan van pesten. Als ik in mijn eigen herinnering graaf en terug ga naar de tijd dat ik zelf op de HBS zat op dat zelfde Marnix College weet ik dat “pesten” toen geen onderwerp was. Het zal best zijn voorgekomen maar dat is dan buiten mij om gegaan. Het is inderdaad een onaangename gedachte dat ondanks alle inspanningen er toch ongemerkt heel veel verdriet kan ontstaan door het pesten. En pubers kùnnen heel veel verdriet hebben en zich vreselijk eenzaam en verlaten voelen. Als ouders sta je vaak machteloos omdat op de puberleeftijd alles wat de “peergroup” zegt en doet veel belangrijker lijkt dan wat je als ouders aan troost en hulp hebt te bieden.
      Ik hoop dat het pestprobleem krachtdadig aangepakt gaat worden in de toekomst zodat al die afschuwelijke en hartverscheurende gebeurtenissen die we de laatste tijd hebben zien gebeuren, zoveel mogelijk voorkomen kunnen worden.
      Hartelijke groet!

  2. Het is ruim 60 jaar geleden. Een meisje bij ons in de klas. Haar vader was NSB-er in de oorlog. In ons dorp zijn er doden gevallen door zijn toedoen. Mijn biologische vader was er een van, doodgeschoten samen met het joodse echtpaar dat ze bij ons thuis vonden.
    Haar vader kreeg de doodstraf, werd later omgezet in levenslang en na 15 jaar is hij vrij gekomen.
    Niemand wilde met haar omgaan. Niemand speelde met haar en ze werd nooit ergens uitgenodigd.
    Voor een paar jaar terug liep ik op de markt in Zwolle, iemand riep mij naam. Zij was het. Heel emotioneel, ik was een van haar pesters. We zijn samen koffit gaan drinken en hebben samen gehuild. Haar verdriet was net zo groot als het mijne. Ze was ook nooit getrouwd, niemand wilde haar. De eenzaamheid straalde van haar af. Ze toonde begrip voor mijn pestgedrag en ook dat van de anderen. Ze heeft me het vergeven, toen ik haar uitlegde dat ik mijn haat op de verkeerde had gericht. Zij was niet verantwoordelijk voor de daden van haar vader. We hebben nu wekelijks email contact en ze komt regelmatig bij ons op bezoek
    Ik ben er van overtuigt dat pesten zich vaak op de verkeerde richt

  3. Beste Rikus,

    Wat een droevig verhaal! Maar de uitkomst is uiteindelijk heel goed. Duidelijk wordt hier weer eens dat mensen, zonder dat ze er enige greep op hebben, slachtoffer kunnen worden van afschuwelijke omstandigheden. Je zou het het noodlot kunnen noemen.
    En het gaat er mijns inziens juist om, om deze mensen, voor wie het lot zo uitermate onvriendelijk is geweest, terzijde te staan en te helpen daar waar dat mogelijk is en voor zoverre dat in ons vermogen ligt.
    Pesten zou überhaupt niet plaats moeten vinden. Maar daar waar mensen met elkaar verkeren zal er, naar ik vrees, altijd wel gepest worden. Het is blijkbaar een duister onderdeel van onze menselijke natuur. Het heeft met macht te maken, maar ook met karakterzwakte!
    Hartelijke groet!

  4. @reinjohn
    Ja, het waren natuurlijk toen heel andere tijden. Zelfs de leraren deden er aan mee.
    En je hele familie.
    Maar er is blijkbaar nog weinig veranderd. De leraren op school moeten de kinderen leren dat de sterkeren het voor de zwakkeren op moeten nemen. Dat werkt misschien.

  5. Erik

    De heer Maarten Jan Kettmann was dan ook wel wel de personificatie van de vrije geest van de jaren 70 op het Marnix College; lag ook regelmatig overhoop met de schoolleiding en het bestuur. Ik heb niet de herinnering dat het de mentaliteit van de school was om pesten toe te staan. Jammer dat er niet een andere (con) rector actie heeft ondernomen. En de veronderstelde liberale “laissez-faire” mentaliteit van de school dat herken ik niet; tenzij je het contrast met de streng orthodox christelijke signatuur van de andere scholen in Ede bedoelt…….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s