Wandelen. De ultieme Zen-ervaring. Verwarring en vervreemding.

Wandelen is één van mijn passies. Wandelen in mijn bossen en over mijn heide. Eén worden met mijn natuur. Er dichtbij zijn. De groene werkelijkheid op de huid zitten. De schoonheid aantrekken als een goed zittende jas. Niets meer rationaliseren en gewoon de tijd op zijn beloop laten. En ziet……., de seizoenen rijgen zich aaneen tot één geheel. De zon is mijn kompas en de regen mijn troost. Het stof warrelt, het licht dringt door in alle hoeken en de vogel zingt uitbundig zijn waarschuwingen Ik luister met instemming naar het tikken en knappen van de warme dennenappels en naar het kraken van droge takken onder de hoeven van het vluchtende wild. De geluiden laten zich niet nader topografisch duiden.
Ik probeer mijn geschiedenis, mijn routine en mijn aardse gehechtheid los te laten. Ik wil zonder tussenkomst van anderen opgaan in de vanzelfsprekendheid van die alles en iedereen verbindende totaliteit. Ik probeer te ontstijgen aan de voorspelbare en saaie opeenvolging van al die schier onontkoombare banale en vulgaire leefmomenten. Ik probeer alle losse eindjes tot één verrassend geheel samen te smeden. Tot één oersterke duidelijke kabel van roestvrij staal. Een kabel waar mijn hele leven aan moet kunnen hangen. Een kabel die mij solide vast klinkt aan de wonderschone orgastische ervaring van de buitenlichamelijke extase. Het volstrekt onstoffelijke God-zijn.
Stilte wordt dan mijn begeleider. De stilte die de schrikbeelden uit mijn fantasie moet overstemmen. De overweldigende stilte van het niets.
Maar natuurlijk ook een stilte die de afwezigheid van mensen moet opleuken. Van alle mensen die er goddank niet zijn. In ieder geval niet hier. Ze zijn aan het werk. Ergens anders. In een andere wereld. In een wereld waar niets lijkt op wat het is. Een wereld die ik met volle overtuiging en zeer hartgrondig verafschuw omdat het in mijn perceptie een zinloze en wrede wereld van eindeloze herhalingen is. Een wereld waar onophoudelijk geprobeerd wordt om vormen te bedenken voor absolute irrationele onzin. Volstrekt nutteloze strevingen dus. Zulke vormen moeten wel verdampen in betekenisloosheid. Zij lijken helder, duidelijk en solide aanwezig in onze werkelijkheid, maar lossen telkenmale weer op in het zuurbad van de tijd.
En ik loop hier. Ik dwaal. Ik gis. Ik ben. Ik leef en vind wèl mijn eigen nutteloze inhoud, maar ik kan helaas niet de juiste vormen ontdekken met behulp waarvan ik mijn eigen intellectuele flauwekul in het keurslijf der werkelijkheid kan hijsen. En ik dwaal verder. Ik raak steeds verder van huis. De lucht betrekt. Zou het gaan regenen?

Hierboven staat dus, volgens bijna iedere ongeoefende lezer die ik dit stukkie heb laten lezen, rabiate onzin in vermomming van schijnbare rede. Die ongeoefende lezers kunnen allemaal, zonder uitzondering, worden aangemerkt als bèta-mensen. Zo zit mijn vriendenkring nu eenmaal in elkaar!
Het stukkie is een allegaartje van tegenstellingen, lange zinnen en uitbundig en veelal overbodig gebruik van attributieve bijvoeglijke naamwoorden. Maar ik ben dol op die onzin en ik hou van lange, ingewikkelde, bombastische en volstrekt overbodige zinnen.
Maar u is hoogstwaarschijnlijk een andere mening toegedaan. Dat is mij overigens wel bekend. U heeft uiteraard een verfijnde literaire smaak, maar uiteindelijk leest u toch het liefst wat u zelf heeft geschreven of wat door een bekende schrijver aan het papier is toevertrouwd. U zit boordevol dedain en vooringenomenheid als het om de schrijfkunst van onbekende sloebers gaat. De beroemdheid van een schrijver maakt een lezer meestal een stuk minder kritisch.
Echter, om de door een onbekende sloeber geschreven onzin te kunnen ontmaskeren als pretentieuze prietpraat wordt desalniettemin van uw kant een grote mate van kritische alertheid verwacht.
Daarom is het te allen tijde en voor iedere lezer belangrijk om een heldere kop te houden en een ijzersterke wil te ontwikkelen om onzin te ontmaskeren. Vooral als het je eigen onzin is. En het leuke van dit alles is dat je helemaal zelf bepaalt wat onzin is.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

5 Reacties op “Wandelen. De ultieme Zen-ervaring. Verwarring en vervreemding.

  1. Tip voor je boekenkast (en om te lezen en te doen natuurlijk) als je een meditatief wandelaar bent: http://www.bol.com/nl/p/wandelen-in-vreugde/666821408/ geschreven door Tich Nhat Hanh.
    Hou hem in de gaten!

  2. Met baarlijk genoegen gelezen proevend de aardse geuren van het lover.

  3. Dank je voor de heerlijke stiltewandeling.

  4. een volgende keer ga ik mee

  5. Filip

    Het overbodige is onontbeerlijk…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s