No Pussy Blues. Het eeuwig mannelijk tekort. En een gedicht. Een nieuw gedicht.

P1010934

Grinderman gaat weer tekeer. Nick Cave schreeuwt het uit. Evolutiebiologen begrijpen precies waar hij het over heeft.

“No Pussy Blues”

“My face is finished, my body’s gone.
And I can’t help but think standin’ up here
in all this applause and gazin’ down
at all the young and the beautiful.
With their questioning eyes.
That I must above all things love myself.

I saw a girl in the crowd,
I ran over I shouted out,
I asked if I could take her out,
But she said that she didn’t want to.

I changed the sheets on my bed,
I combed the hairs across my head,
I sucked in my gut and still she said
That she just didn’t want to.

I read her Eliot, read her Yeats,
I tried my best to stay up late,
I fixed the hinges on her gate,
But still she just never wanted to.

I bought her a dozen snow-white doves,
I did her dishes in rubber gloves,
I called her Honeybee, I called her Love,
But she just still didn’t want to.
She just never wants to.
Dammit!

I sent her every type of flower,
I played her guitar by the hour,
I patted her revolting little chihuahua,
But still she just didn’t want to.

I wrote a song with a hundred lines,
I picked a bunch of dandelions,
I walked her through the trembling pines,
But she just even then didn’t want to.
She just never wants to.

I thought I’d try another tack,
I drank a litre of cognac,
I threw her down upon her back,
But she just laughed and said
that she just didn’t want to.

I thought I’d have another go,
I called her mah little O,
I felt like Marcel Marceau
must feel when she said
that she just never wanted to.
She just didn’t want to.

I got the no pussy blues.
I got the no pussy blues.

I got the no pussy blues.

I got the no pussy blues.
I got the no pussy blues.
I got the no pussy blues.
I got the no pussy blues”

Maar zelf zit ik ook niet stil. Ik ga maar weer eens bloggen. De winter komt er aan! En gedichten maken op een andere manier. Meer direct uit het hart.
Eerste gedicht:

“Ben ik dat ?

Ik moet nu even loslaten
en drijven naar kamers vol liefde
naar ruimten waar ik de held ben
dat men zegt: zie je hem
zie je zijn spieren,
zijn mooie gezicht
weet je dat hij rijk is?
heel erg rijk
Ik wil even in die kamers zijn
even van al die aandacht genieten

en handen zullen mij daar strelen
ik zal mijn doel bereiken

terwijl ik zeker weet dat het niet zo is
dat ik met rare benen en een lelijk hoofd
weerstand moet bieden aan sombere verlokkingen
dat ik moet huilen en dat ik dat huilen moet verpakken in een liedje
dat ik dan stilletjes voor me uit neurie
“hij is eigenlijk niets maar hij is wel vrolijk
hij zit ons niet in de weg”.

Dit blog lijkt chaotisch maar is het niet.

Vanmiddag fietsen en indrukken opdoen van een nazomermiddag. Vanaf nu is alles mogelijk!

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

2 Reacties op “No Pussy Blues. Het eeuwig mannelijk tekort. En een gedicht. Een nieuw gedicht.

  1. Het grote verdienen heeft toegeslagen. Nick Cave is verdwenen. Na verloop van tijd worden bijna alle muziekvideos door de internetpolitie verwijderd. Sociale media, vooral joetjoep, zuchten onder de censuur en de irritante dwingelandij van het grote geld. Het wordt tijd dat er de bezem door gaat. Mijn inschatting is dat de destructieve en oerconservatieve VVD het loodje gaat leggen. In plaats van geld, weer rede en empathie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s