Wat gebeurt er uiteindelijk als de overheid iedereen in de gaten blijft houden?

Three_Surveillance_cameras 2013

Nota bene op dat rare Facebook had ik een discussie met mijn oudste dochter over een artikel van Chris Chambers dat hij op 28-08-2013 in “The Guardian” plaatste. Mijn dochter vond Manning en Snowden toch wel een beetje de helden van deze tijd, eigenlijk. Zij weerstaan de gramschap van de grote mogendheden.
Het gaat met name om de laatste alinea van het artikel die ik hieronder integraal weergeef:

“We ignore this evidence at our peril. Psychology forewarns us that a future of universal surveillance will be a world bereft of anything sufficiently interesting to spy on – a beige authoritarian landscape in which we lose the ability to relax, innovate, or take risks. A world in which the definition of “appropriate” thought and behaviour becomes so narrow that even the most pedantic norm violations are met with exclusion or punishment. A world in which we may even surrender our very last line of defence – the ability to look back and ask: Why did we do this to ourselves?”.

Mijn eigen reactie volgt hieronder:

“Nu ben ik bang dat de heren Manning en Snowden wellicht niet geheel uit ideologische motieven handelden. Er wordt gezegd dat er ook sprake is van frustratie, rancune en gekwetstheid. Maar hoe het ook zij, zij zijn wel naar voren getreden en hebben wel een dappere daad verricht door het somtijds infame handelen van de grootmachten bloot te leggen. Uiteraard zijn de huidige machthebbers niet blij met de openbaringen van Manning en Snowden. Het hele machtsapparaat van het Westen met de Verenigde Staten voorop, is er voor bedoeld om economische belangen te verdedigen. Het is nog altijd de economische elite van het bedrijfsleven die overal de politiek aanstuurt. Het zal duidelijk zijn dat ter bescherming van geld, macht en aanzien de ethische factor slechts een rol van ondergeschikt belang speelt. Vroeger hadden wij in Nederland de koopman en de dominee. De koopman stal van de zwakkeren en de dominee verzon de ethische (vaak religieuze) smoesjes die het vulgus moesten overtuigen dat het niet anders kon. Wat dat betreft is er nog niets verandert. De VVD spreekt van losers en winners. Als je zwak bent dank je dat aan je eigen inertie en luiheid en ben je ethisch sterk onder de maat. Als je sterk bent tooi je jezelf met de lauwerkrans van de winnaar en noem je jezelf de keihard werkende kurk waar Nederland op moet drijven. Ook in ons land is naar mijn mening steeds minder sprake van een liefdevolle samenleving. Het bedrijfsleven en de hun sympathieke politieke stromingen streven naar een Amerikaans model. Dat eindigt uiteindelijk in een prevalentie van het adagium van “Het recht van de sterkste”. Een theorie van Herbert Spencer uit de donkere dagen van het keiharde uitbuitingskapitalisme van de 19de eeuw. Tegenwoordig staat de economische elite een veel genuanceerder apparaat ten dienste in de vorm van geraffineerde marketeers, gehaaide bestuurskundigen en sluwe communicatiedeskundigen. Samen zorgen zij er, met behulp van de moderne media, voor dat wij sluipenderwijs een lifestyle adopteren die gunstig is voor hun economische positie. Het vervelende van hersenspoeling is dat je het niet in de gaten hebt als het gebeurt. Daarom kunnen mensen ook volstrekt onwezenlijk reageren als je ze op dit fenomeen wijst. En laten we wel wezen, voor de meeste mensen is het geen probleem. Die leven in een voor hen gunstige materiele wereld van relatieve luxe en overvloed. Retrospectief, in dit geval kijkend naar de geschiedenis van de oudheid, waren de romeinse machthebbers er ook al achter. Wij noemen dit historische fenomeen “Brood en Spelen”. Ik vind het belangrijk dat je als lid van een samenleving kritisch blijft naar die samenleving. Leitmotiv daarbij dient te zijn “de Liefde”, de medemenselijkheid, de empathie die nodig is om, desnoods volstrekt belangeloos en misschien wel met het brengen van grote offers, het lijden van de (zwakkere) medemens te minimaliseren enmogelijk wel te laten verdwijnen. Als je jezelf opsluit in je eigen microwereld en als je je neerlegt bij je eigen onmacht om iets aan het onrecht in die grote wrede buitenwereld te doen, ben je volgens mij op de verkeerde weg. Volgens mij is de individuele mens sterker dan hij denkt!!!

Helaas leven we in een tijd die bovengenoemde levenshouding als luchtfietserij en destructief idealisme betitelt (kijk, daar heb je die dominee weer!!). In een tijd waar een kritische houding door de mainstream als zinloos gemopper wordt afgedaan (want wie wil nou in deze hippe digitale tijd als mopperaar te boek staan?) en waar goede bedoelingen worden doodgeslagen door voorspelbare jij-bakken van totaal niet betrokken mensen. die meteen vragen wat jij zo al hebt gedaan, terwijl zij zelf nog nooit op de gedachte zijn gekomen om überhaupt iets anders te doen dan meedrijven op de golven van veilig conformisme en glimmende middelmatigheid”.

Nb. De laatste alinea is het resultaat van frustratie over het gegeven dat in mijn omgeving niemand de urgentie voor het oplossen van bepaalde problemen wil begrijpen. Maar dat is mijn eigen probleem en mijn gezeur heeft dan ook een hoog Bor-de-Wolfgehalte.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

4 Reacties op “Wat gebeurt er uiteindelijk als de overheid iedereen in de gaten blijft houden?

  1. ReggieRoning

    Wij, de bevolking, zouden camera’s moeten hebben in overheidsgebouwen om de heren politici te controleren opdat ze doen daar waarvoor ze de eer toe kregen. Ondertussen leven we in een land waar meer camera’s op de snelwegen zijn dan hectometerpaaltjes. De overheid is bang voor de burger,,,misschien is dat ook wel terecht.

  2. Arjan Fernhout

    Zucht. Hier een overzicht hoe de staatscontrole er uitziet. Dit stukje plaatste ik bij een andere blogger in mei en heb ik enigszins aangepast.

    = Een jaar of 3 a 4 jaar geleden was ik bepaald niet de enige die stelde dat de crisis een ander woord is voor het verplaatsen van welvaart. Bovendien heb ik het idee dat de crisis bewust intact wordt gehouden om een ideologie door te drukken. Onderliggend aan de repressie die de huidige coalitie in Nederland uitoefent – of dat nu gaat over wietplantjes die uit de criminele sfeer moeten worden gehaald wat niet gebeurt omdat Opstelten c.s. daarmee een belangrijke controle- en repressiemiddel verliezen, over het criminaliseren van vluchtelingen, over de weigering om rechters toe te staan om wetten aan de grondwet te toetsen ten nadele van het individu en waar Nederland uniek in is, over bezuinigingen in de cultuur om potentieel ‘subversieve elementen’ uit te schakelen. over de discriminatoire benadering van allochtonen, over de centralisatie van politie-krachten die vanuit het begrip ‘veiligheid’ de arrestatie van iedereen mogelijk maken en zou ik nog veel meer en wat meer subtiele repressiemiddelen op kunnen noemen – ligt het begrip ‘governmentality.’ Deze methode die door M.Foucault zo werd benoemd en geanalyseerd en die door de bestuurlijke elite bewust en onbewust tot in het absurde wordt doorgedrukt zonder dat hun kiezers eigenlijk beseffen hoezeer dat ingrijpt in de persoonlijke levenssfeer. Ja, het is zelfs zo dat burgers “normaal” doen in naam en geheel naar verwachting van deze methodiek waarbij men naast have, goed en vrijheid, afstand doen van elke ontwikkeling van hun particuliere eigenaardigheid (dat vergat ik nog bij repressie: het financieel onmogelijk maken van die particuliere ontwikkeling). Voor een goed debat is een goed begrip van deze methodiek onontbeerlijk. Voor zover een debat door de dominantie van ‘Het besturen door vrijheid” anno nu nog wel mogelijk is. =

    Nu een stukje uit een studie die weergeeft wat er met onze vrijheid de laatste 30 jaar gebeurd is.

    Voor M.Foucault is het neoliberalisme zo bezien niet een doctrine die de verhouding tussen overheid en markt op een bepaalde manier definieert, maar een vorm van bestuursrationaliteit waarbij individuele vrijheid een van de cruciale aanknopingspunten van bestuur is. In het neoliberalisme wordt die samenleving bestuurd door een aangrijpen op de individuele vrijheid die niet, zoals in het liberalisme, als natuurlijke gegevenheid beschouwd wordt (zoals ook bij Immanuel Kant), maar die als resultaat van een juridische constructie gezien wordt . Het wordt zo mogelijk om een populatie te ordenen via een allocatie van verantwoordelijkheden die mogelijk is op basis van de bestuurlijke constitutie van een vrij subject. Dat betekent concreet gezegd dat bestuurd wordt vanuit de gedachte dat individuen zichzelf besturen. Daarbij wordt de vrijheid van het individu onderhevig aan controle en calculatie: de risicoburger is een burger die statistisch gezien gevaar loopt geen verantwoordelijkheid te kunnen nemen en waarvoor dus alternatieve technieken (tegenwoordig bijvoorbeeld variërend van interventieteams tot heropvoedingscursussen) ingezet moeten worden. Bij het besturen door vrijheid is vrijheid ‘the name we give today to a kind of power one brings to bear upon oneself, and a mode of bringing power to bear upon others’

    Besturen door vrijheid: neoliberaal communitarisme en de verantwoordelijke burger.

    http://repub.eur.nl/res/pub/31181/bestuurskunde2010_2_12.pdf

    Mede gezien de weigering van Mark Rutte in de H.J. Schoo lezing om iets te veranderen aan een m.i. contraproductief bezuinigingsbeleid waarbij hij de verdenking op zich laat de crisis intact te houden om ideeën door te drukken, de weigering om iets van visie te laten zien waaruit zijn ideologische gedachten duidelijker worden en de opdracht aan het volk om te veranderen, kan aan de minister-president slechts het volgende gezegd worden: Geef mij mijn vrijheid terug, ik belief niet te leven en te werken in een neoliberale fabriek van repressieve respondabilteit.

    Neoliberalisme werkt sowieso niet:
    A Short History of Neoliberalism (And How We Can Fix It)
    http://www.newleftproject.org/index.php/site/article_comments/a_short_history_of_neoliberalism_and_how_we_can_fix_it

    Nou, voorlopig genoeg hooi om op te kauwen, Reinjohn 🙂

  3. Filip

    Helaas laat de ervaring van de individuele mens om iets aan het onrecht in de grote wrede wereld te doen zich samenvatten in de volgende zinsnede :

    Geen goede daad blijft onbestraft….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s