Maandelijks archief: september 2013

Wat gebeurt er uiteindelijk als de overheid iedereen in de gaten blijft houden?

Three_Surveillance_cameras 2013

Nota bene op dat rare Facebook had ik een discussie met mijn oudste dochter over een artikel van Chris Chambers dat hij op 28-08-2013 in “The Guardian” plaatste. Mijn dochter vond Manning en Snowden toch wel een beetje de helden van deze tijd, eigenlijk. Zij weerstaan de gramschap van de grote mogendheden.
Het gaat met name om de laatste alinea van het artikel die ik hieronder integraal weergeef:

“We ignore this evidence at our peril. Psychology forewarns us that a future of universal surveillance will be a world bereft of anything sufficiently interesting to spy on – a beige authoritarian landscape in which we lose the ability to relax, innovate, or take risks. A world in which the definition of “appropriate” thought and behaviour becomes so narrow that even the most pedantic norm violations are met with exclusion or punishment. A world in which we may even surrender our very last line of defence – the ability to look back and ask: Why did we do this to ourselves?”.

Mijn eigen reactie volgt hieronder:

“Nu ben ik bang dat de heren Manning en Snowden wellicht niet geheel uit ideologische motieven handelden. Er wordt gezegd dat er ook sprake is van frustratie, rancune en gekwetstheid. Maar hoe het ook zij, zij zijn wel naar voren getreden en hebben wel een dappere daad verricht door het somtijds infame handelen van de grootmachten bloot te leggen. Uiteraard zijn de huidige machthebbers niet blij met de openbaringen van Manning en Snowden. Het hele machtsapparaat van het Westen met de Verenigde Staten voorop, is er voor bedoeld om economische belangen te verdedigen. Het is nog altijd de economische elite van het bedrijfsleven die overal de politiek aanstuurt. Het zal duidelijk zijn dat ter bescherming van geld, macht en aanzien de ethische factor slechts een rol van ondergeschikt belang speelt. Vroeger hadden wij in Nederland de koopman en de dominee. De koopman stal van de zwakkeren en de dominee verzon de ethische (vaak religieuze) smoesjes die het vulgus moesten overtuigen dat het niet anders kon. Wat dat betreft is er nog niets verandert. De VVD spreekt van losers en winners. Als je zwak bent dank je dat aan je eigen inertie en luiheid en ben je ethisch sterk onder de maat. Als je sterk bent tooi je jezelf met de lauwerkrans van de winnaar en noem je jezelf de keihard werkende kurk waar Nederland op moet drijven. Ook in ons land is naar mijn mening steeds minder sprake van een liefdevolle samenleving. Het bedrijfsleven en de hun sympathieke politieke stromingen streven naar een Amerikaans model. Dat eindigt uiteindelijk in een prevalentie van het adagium van “Het recht van de sterkste”. Een theorie van Herbert Spencer uit de donkere dagen van het keiharde uitbuitingskapitalisme van de 19de eeuw. Tegenwoordig staat de economische elite een veel genuanceerder apparaat ten dienste in de vorm van geraffineerde marketeers, gehaaide bestuurskundigen en sluwe communicatiedeskundigen. Samen zorgen zij er, met behulp van de moderne media, voor dat wij sluipenderwijs een lifestyle adopteren die gunstig is voor hun economische positie. Het vervelende van hersenspoeling is dat je het niet in de gaten hebt als het gebeurt. Daarom kunnen mensen ook volstrekt onwezenlijk reageren als je ze op dit fenomeen wijst. En laten we wel wezen, voor de meeste mensen is het geen probleem. Die leven in een voor hen gunstige materiele wereld van relatieve luxe en overvloed. Retrospectief, in dit geval kijkend naar de geschiedenis van de oudheid, waren de romeinse machthebbers er ook al achter. Wij noemen dit historische fenomeen “Brood en Spelen”. Ik vind het belangrijk dat je als lid van een samenleving kritisch blijft naar die samenleving. Leitmotiv daarbij dient te zijn “de Liefde”, de medemenselijkheid, de empathie die nodig is om, desnoods volstrekt belangeloos en misschien wel met het brengen van grote offers, het lijden van de (zwakkere) medemens te minimaliseren enmogelijk wel te laten verdwijnen. Als je jezelf opsluit in je eigen microwereld en als je je neerlegt bij je eigen onmacht om iets aan het onrecht in die grote wrede buitenwereld te doen, ben je volgens mij op de verkeerde weg. Volgens mij is de individuele mens sterker dan hij denkt!!!

Helaas leven we in een tijd die bovengenoemde levenshouding als luchtfietserij en destructief idealisme betitelt (kijk, daar heb je die dominee weer!!). In een tijd waar een kritische houding door de mainstream als zinloos gemopper wordt afgedaan (want wie wil nou in deze hippe digitale tijd als mopperaar te boek staan?) en waar goede bedoelingen worden doodgeslagen door voorspelbare jij-bakken van totaal niet betrokken mensen. die meteen vragen wat jij zo al hebt gedaan, terwijl zij zelf nog nooit op de gedachte zijn gekomen om überhaupt iets anders te doen dan meedrijven op de golven van veilig conformisme en glimmende middelmatigheid”.

Nb. De laatste alinea is het resultaat van frustratie over het gegeven dat in mijn omgeving niemand de urgentie voor het oplossen van bepaalde problemen wil begrijpen. Maar dat is mijn eigen probleem en mijn gezeur heeft dan ook een hoog Bor-de-Wolfgehalte.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Zomergasten. En de groeten uit Noorwegen van Edvard Grieg.

Flydalsjuvet-Norway-710x1024

De muziek van Grieg omlijst en geeft uitdrukking aan de sfeer die Noorwegen bij mij oproept. Noorwegen is in mijn perceptie het mooiste land van alle landen die ik ooit bezocht. En dat zijn zo’n beetje alle landen van Europa. En als extra toegift is de gemiddelde Noor rustig, niet erg spraakzaam en voorkomend in zijn benadering van toeristen. Wat wil je nog meer. Een prima vakantieland, tenzij je, net als de meeste Nederlanders, een mooiweerfetisjist bent. Want dan heb je er niets te zoeken.

Gisterenavond zag ik Zomergasten met een zekere Daan Roosegaarde, kunstenaar, entrepreneur en ontwerper, zoals hij in de VPROgids omschreven wordt. Ik vond dat Daan prachtige ideeën had als het gaat om een “Nieuwe Wereld”. Jammer genoeg vond ik de hele avond sterven in schoonheid. In mijn ogen werd er te zweverig gepraat en was het arti-fartigehalte weer erg hoog. Waarom geen duidelijke uitleg over hoe in de ogen van Daan een echte Nieuwe Wereld er uit zou moeten zien. Een uitleg met solide analyses en onversneden robuuste ideeën. Ik vond de houding van Daan ook niet overal even echt overkomen, maar dat is een puur subjectieve perceptie. Samen met de Rotterdammers zou ik willen zeggen: “Niet lullen, maar poetsen”. Het bleef mij allemaal te onbestemd en te vaag.
Er komt een Nieuwe Wereld aan, zoveel is wel zeker, maar de mensen die deze wereld vorm moeten geven moeten wel duidelijk zijn, met wereldomvattende uitgewerkte plannen en zo! Ik bedoel maar!
Kernbegrippen in willekeurige volgorde zijn:

-Zelfvoorzienendheid
-Creativiteit
-De mens als doel en niet als middel
-Uitschakeling van macht
-Verandering door voortschrijdend inzicht die wordt verkregen door goed onderwijs en zoveel mogelijk objectieve informatie
-Kunst en wetenschap als “Leitmotiv” voor elke vorm van samenleving
-Optimaal gebruik van de moderne techniek op de weg naar een zo groot mogelijke zelfvoorzienendheid
-Economie gebaseerd op delen, kleinschaligheid, zelfvoorziening en op duurzaamheid
-rust in de tent. Geen krankzinnige ziekmakende stress, maar een harmonieuze, vredebrengende en evenwichtige levenshouding.

Duidelijk zal zijn dat het werken aan een nieuwe wereld uitgewerkte en totaal nieuwe revolutionaire langetermijn visies vereist op het gebied van o.m. onderwijs, infrastructuur, landschapsindeling, economische structuur en democratisch bestuur.
Hierbij dient dan natuurlijk wel de paradox tussen een ideale wereld d.w.z. een wereld met zo min mogelijk “lijden” en de huidige wereld van de loeiende driftmotoren van de evolutionair verkregen psychische erfenis in ogenschouw genomen te worden. Het is de vraag of de mens in staat zal zijn de irrationele destructieve emoties, dewelke voortkomen uit de existentiële angst voor de dood en die nu de meerderheid van de wereldbevolking in zijn wurgende greep houdt, weet te overwinnen door de optimalisering van de functie van zijn neocortex. Kan de mens dat niet dan zie ik een lijdensweg in het verschiet. Is hij er echter wel toe in staat, dan kan hij onze planeet in een paradijs veranderen.
Alles hangt af van voortschrijdend inzicht. Veranderingen die van bovenaf worden afgedwongen zijn uiteraard tot mislukking gedoemd en behoren bij de oude wereld die we nou net proberen achter ons te laten.
Momenteel kan ik alleen maar hopen dat steeds meer mensen tot het inzicht geraken dat de dominantie van het huidige nihilistische en destructieve neoliberalisme een doodlopende weg betekent. Een echte martelgang die het “lijden” op termijn alleen maar groter maakt op deze wereld.

7 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized