De waarschijnlijke, perfide en ethisch eroderende invloed van managementscursussen op het denken en handelen van een groot deel van de Nederlandse bevolking.

Managementboek

In 2008 plaatste ik onderstaand verhaal op mijn oude volkskrantblog. Het heeft , mijns inziens, nog niets aan actualiteit ingeboet.

De manieren om het werkvolk te disciplineren zijn in de loop der jaren steeds geraffineerder geworden. Anno 2008 (en nu t.w. 2014) denk ik dat ongeveer de helft van de werkende bevolking wel een of andere managementcursus heeft gevolgd en dus kennis heeft kunnen nemen van alle trucjes, handelingen en gedragingen die er voor moeten zorgen dat je ondergeschikten, zonder al te veel morren, gewoon doen wat jij ze opdraagt te doen. De ondergeschikte is het middel, het voorwerp dat er voor moet zorgen dat jouw project slaagt. Dat project moet slagen omdat jij anders weer op je donder krijgt van je baas. Waarom moeten de meeste projecten per se slagen? Omdat ze bijna altijd geld moeten opleveren voor de eigenaars van het bedrijf. Die eigenaars willen winst zien. Ze willen hun sterk materieel gerichte levensstijl minimaal op dezelfde voet kunnen voortzetten. Daarom wordt de loonslaaf als middel gebruikt om dat zeer banale doel te bereiken. De loonslaaf wordt in slaap gesust door hem projectleider te maken en hem een managementcursus te laten volgen die hem leert hoe hij, net als zijn bazen, zijn ondergeschikten om de tuin kan leiden teneinde te bewerkstelligen dat zij hun hele leven hun beste krachten inzetten om hun baas in staat te stellen een tweede huis te kopen, een zeewaardig jacht te bezitten etc.

  • Les een van de managementcursus: personeel is niet te vertrouwen. Bijvoorbeeld: als ze zich ziek melden zijn ze niet ziek en stellen ze zich aan, of ze hebben de arbeidsongeschiktheid aan zichzelf te danken door onvoorzichtig handelen.
  • Les twee van de managementcursus: ga niet op vertrouwelijk basis om met je personeel. Maak ze tot voorwerpen, dan kun je ze beter disciplineren.
  • Les drie van de managementcursus: zeg steeds dat je het zonder je personeel niet redt, al meen je er geen donder van. Het personeel gaat zich onmisbaar voelen en zal nog harder werken.
  • Les vier van de managementcursus: Ontsla onmiddellijk iedereen die je strevingen doorziet. Aan dwarsliggers heb je niks.
  • Les vijf van de managementcursus: voeg de grootste slijmballen onder je personeel toe aan je eigen gelederen, door ze adjunct directeur te noemen, door ze hogere managementcursussen te laten volgen en door ze uit dezelfde bron te laten graaien, als waaruit jij al jaren pleegt te graaien. Die bron wordt gevormd door het geld dat de onnozele loonslaaf voor jou verdient en door het geld dat de hebzuchtige conformistische consument wil betalen voor jouw, meestentijds volledig overbodige en waardeloze, producten.
  • Les zes van de managementcursus: probeer zoveel mogelijk je maatschappelijke verantwoordelijkheid te ontlopen als deze verantwoordelijkheid dreigt je werkelijk geld te gaan kosten. Dus: betaal geen of zo min mogelijk belasting. Al die belastingcenten worden toch merendeels uitgegeven aan nutteloze overheidsprojecten, dat wil zeggen, projecten waar jijzelf geen cent beter van wordt.

En zo kan ik natuurlijk nog wel een tijdje doorgaan. Zoals u gemerkt zult hebben chargeer ik de zaak een beetje en ben ik gematigd cynisch. Daar ben ik me heel wel van bewust. Desalniettemin denk ik dat er beslist een kern van waarheid zit in bovenstaande. Als je het gedrag en de denkbeelden van sommige “werkgevers” langs de meetlat van de persoonlijkheidsstoornissen zou leggen, vermoed ik dat er een niet onaanzienlijk aantal gekwalificeerd zou kunnen worden als min of meer gewetenloos en anti-sociaal. Dit houdt per definitie in dat een bepaald deel van de werkelijke macht, dat wil zeggen de rauwe economische macht, in handen is van dergelijke sociopaten. Ik vind dat beangstigend. De rotte appels bevinden zich, volgens mij, niet alleen in de politieke fruitmand, maar vooral ook in de fruitmand van het vrije bedrijfsleven, waar sommige CEO’s van multinationals dermate ethisch zijn geërodeerd dat de daaruit voortvloeiende werkwijze in feite niet meer wezenlijk verschilt van het denken en handelen van gewetenloze, criminele mensen met een fors gestoorde persoonlijkheid. En dan is het verontrustend te bedenken dat sommige deelgebieden binnen het politieke krachtenveld min of meer rechtsstreeks worden aangestuurd door deze duistere en gewetenloze mensen.

Gaarne zou ik willen weten welk effect die vermaledijde managementcursussen nu eigenlijk hebben op het ethisch gehalte van de Nederlandse bevolking. Waarschijnlijk hebben deze cursussen niet zo’n positieve invloed op het gevoel van solidariteit, op het empathisch vermogen of op de barmhartigheid. Wellicht is er zelfs sprake van een milde vorm van hersenspoeling, in stand gehouden door een complex van factoren, zoals hebzucht, machtswellust, statusjagerij. Dit alles hoogstwaarschijnlijk gebaseerd op een substraat van existentiële angst. Zonder dramatisch te willen doen, denk ik dat deze gegeneraliseerde decadente ontwikkeling in de westerse wereld wel eens sneller tot de ondergang van onze westerse “beschaving” kan leiden, dan wij voor wenselijk en mogelijk houden. Het recht van de sterkste is aan de winnende hand en deze ontwikkeling zal ons linea recta leiden naar een Hobbesiaanse samenleving, waarmee vergeleken, uw ergste nachtmerries nog lieflijke dromen zullen blijken te zijn. U bent gewaarschuwd!

Het is dus zaak om deze ontwikkeling te bestrijden. Er bestaat een enorme urgentie voor het ontwikkelen van een nieuwe, meer liefdevolle en meer duurzame samenleving. De tijd dringt. Er moet NU wat gebeuren. Later kan niet meer. Luister naar de toespraak van meneer Jeremy Rifkin op joetjoep. Hij verwoordt de gevaren die ons op korte termijn bedreigen. Aan de slag!”

Naar mijn mening is de situatie sedert 2008 alleen maar verslechterd! Ik zie in ieder geval nog niet echt een begin van een meer duurzame en vreedzame wereld.

NB. Ik probeer al jaren weg te breken van dat verdomde sleurdenken. Probeer een werkplaats der creativiteit in mijn hersenpan op gang te houden. Maar de resultaten vallen steeds weer tegen. Het is om de donder niet makkelijk om niet na te papegaaien en om niet veilig en comfortabel achterover te leunen in de gemakkelijke fauteuil van het laffe en egalitaire groepsdenken. “Willen” gaat nog wel, maar “kunnen” is heel wat anders.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Een Reactie op “De waarschijnlijke, perfide en ethisch eroderende invloed van managementscursussen op het denken en handelen van een groot deel van de Nederlandse bevolking.

  1. Filip

    2008 – 2014 en nu al 2017, weinigen zien blijkbaar dezelfde urgentie.
    Of het moet zijn dat we inmiddels al voorbij “the point of no return” zijn want je had het er in 2008 al over dat er onmiddellijk iets diende te gebeuren want dat het later niet meer mogelijk zou zijn….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s