Sven Kokkelman, onze eigen zelfingenomen, opgewonden en humorloze Kuifje.

narcissus-caravaggio-265

Dit schreef ik in mei 2010:

s ‘Morgens de radio aan. Sven Kokkelman. Een enge opdringerige betweter. Ontbijten is niet meer nodig, want je hebt al gegeten en gedronken als je die onbescheiden razende reporter hoort schetteren en afbekken.

Nu heb ik de laatste tijd de moeite genomen om eens wat beter te luisteren naar Sven en wat me daarbij opvalt is dat hij zichzelf en zijn journalistieke taak overdreven serieus neemt. Hij is een niet aflatende onsympathieke waarheidsvinder. Met korte onvriendelijke vragen bestookt hij zijn slachtoffer. Tussen de antwoorden door hoor je hem ongedurig en afkeurend brommen en wee het slachtoffer dat hem niet serieus neemt of per ongeluk de verkeerde dingen zegt. Die is de klos. Met nu openlijk agressieve en uiterst onaangename vragen probeert Sven de ongelukkige in de hoek te drukken. Sven balanceert op het randje van onbeschoftheid. Wat denkt zo’n minkukel wel, hoor je hem bijna denken, om mij een beetje te schofferen en voor de gek te houden. Sven is nooit te betrappen op milde en relativerende beschouwingen. Sven is van de aanval. Van de directe aanval. Sven is een man zonder gebleken humor. Een zichzelf uiterst serieus nemende persoon die in de golven van zijn onversneden megalomanie de knoeiers, sufferds en bedriegers van deze wereld kopje onder duwt totdat zij proestend en bijkans stikkend hun onwetendheid en hun pretenties toegeven. Weer een scalp aan de brede glimmende kampioensgordel van onze ijdele Sven.

Sven vindt ook dat hij een mooie stem heeft. En ik moet toegeven, die stem mag er best zijn. Hij galmt in de hoge registers en resoneert prachtig bij de lagere tonen. Maar het blijft de stem van die humorloze en bijterige Sven. De man die geen tegenspraak of flauwekul duldt. En dat is heel jammer van die stem. Die stem verdiend een beter baasje.

In mijn beleving is er slechts één mediapersoonlijkheid die blijkt geeft van nog minder humor en zelfinzicht en dat is Mart Smeets. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen want we leven in een vrij land.

 

Nb. Bovenstaand stukje schreef ik in mei 2010 toen Sven radio 1 nog onveilig maakte. Per 1 januari 2014 is hij kennelijk, en voor mij gelukkig, uit het radiogebeuren verdwenen, waarschijnlijk met het doel om het Nederlandse volk met zijn interview-truucjes op de verrekijk te gaan verwennen. Hij doet dat in co-schap met een zekere Eva Jinek, de blonde ex-vriendin van de juridisch schuinsmarcherende meester Bram. Ik vind Sven en Bram trouwens wel iets van elkaar weg hebben.

 

Naschrift: ik moest weer aan mijn stukje uit 2010 denken toen ik een artikel over Sven in de Volkskrant van vandaag las. En in dit artikel word ik op overtuigende wijze bevestigd in het beeld dat ik al min of meer op subjectieve gronden van dit alfamannetje had.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

3 Reacties op “Sven Kokkelman, onze eigen zelfingenomen, opgewonden en humorloze Kuifje.

  1. Alphamannetje? dat denkt de kakelende non-valeur alleen maar zelf.

  2. Een prima beschrijving van Sven Kokkelmans. Vanavond was hij weer helemaal zichzelf toen hij volledig respectloos Lodewijk Asscher interviewde. Wie stopt deze door onszelf betaalde narcist?

  3. Filip

    Kuifje is een bescheiden, goedhartige jonge stripheld uit betere tijden, een dierenvriend met brede culturele interesses en interessante vriendenkring.
    Ik zie weinig redenen tot vergelijking…. misschien is het omdat Kuifje een onecht personage is…?…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s