Er was eens een Fransman die Thomas Piketty heette.

Rijken en vermogenden.

Rijken en vermogenden.

 

 

Er is een Fransman en die heet Piketty. Die brave man heeft een boek van meer dan 700 bladzijden geschreven over economie. Hij beweert iets. Hij beweert dat rijken, mensen met grote vermogens, steeds rijker zullen worden en dat de armen arm zullen blijven, misschien wel nog armer worden dan ze nu al zijn. U snapt het al. Al die prietpraat over zwakkeren en armen valt niet in goede aarde bij die rijken. Bij die vermogenden. Ik heb het boekwerk van die Fransman nog niet gelezen. Maar om die reactie van de vermogenden en grootindustriëlen te doorgronden hoef je het boek, volgens mij, niet eens gelezen te hebben. Steeds wanneer anderen dreigen zich te gaan vergrijpen aan de vermogens van de rijken volgt een soort geconditioneerde reflex. Afblijven!!! Uitingen van hebzucht en schraapzucht, hoe sympathiek verpakt in pseudo-beschaafde drogredenen, herken je meteen. Ik heb die dikke pil natuurlijk al wel aangeschaft, maar het ligt op mijn bureau te wachten tot ik zin heb om het te lezen.

De rijken vinden dat zij hun “moeizaam” verkregen rijkdom niet moeten delen met de armen. De meeste rijken willen wel een heel klein beetje delen, maar er zijn er ook die helemaal niet willen delen. Zij hebben namelijk keihard gewerkt voor al dat geld, voor al die macht en voor die flonkerende sociale status. Dat bezit en die macht laten ze niet afpakken door laagopgeleide paupers die thuis lui op de bank zitten en nog te beroerd zijn om de ene voet voor de andere te zetten. Dat is zo’n beetje, grofweg gezegd, de algemene opvatting van die rijken. Dat is hun waarheid die zij mij steeds ongevraagd toeschreeuwen. Blijf met je poten van ons geld af. Zorg zelf maar dat je rijk, machtig en beroemd wordt.

Rijk kun je alleen worden binnen een daartoe geëigend economisch systeem. Het beste systeem is dan het neoliberale kapitalistische systeem. Het systeem dat naadloos aansluit op de hebzucht van de gemiddelde mens. Als je niets doet om die hebzucht binnen de perken te houden dan worden de mensen elkaar tot bloeddorstige, verscheurende, hongerige wolven.

Je kunt op je vingers natellen dat hebzuchtige rijken en dito armen veel kritiek hebben op die arme Fransman. Hij lijkt wel de wedergeboorte van Karl Marx, roepen ze. Wat een enge man. En wat een enge ideeën. Wat heeft die man een eng boek geschreven!!

Ja, ik ga dat boek binnenkort kritisch lezen. Kijken wie er nou eigenlijk gelijk heeft. Over één ding heb ik nu al een goed gevoel, namelijk dat het opdelen van groepen mensen in links en rechts steeds ouderwetser wordt. Het onderscheid dat nu steeds prominenter wordt gemaakt is het verschil tussen een hoge of een lage opleiding, of tussen liefdevol fatsoen en rabiaat onbarmhartig egoïsme. Het ligt aan je genetische aanleg, je opvoeding en de invloed van je directe leefomgeving in welke categorie je jezelf wilt indelen.

Advertenties

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

5 Reacties op “Er was eens een Fransman die Thomas Piketty heette.

  1. piterfries

    Ene Karl Marx beweerde dat ook al.
    Het ging anders.

    • Je moet wel heel erg dom of zeer sterk bevoordeeld zijn als je niet is staat bent om te constateren dat de rijken steeds rijker worden en de armen arm blijven. Het is fijn dat meneer Marx dat al constateerde en dat meneer Piketty het nog eens dunnetjes overdoet. Het heeft alles te maken met het ontbreken van doodgewoon fatsoen, met het ontbreken van gepast erbarmen. Maar nog meer heeft het fenomeen te maken met hebzucht, waanwijsheid en een ziekelijke neiging van veel mensen om de hemel in geprezen te worden. Dit soort mensen is zichzelf niet genoeg. Het zij zo. Uiteindelijk zal deze agressie en liefdeloosheid zich manifesteren in doffe ellende en wrede gewelddadigheid. Je hoeft geen genie te zijn om dit te zien aankomen.

  2. Hij heeft inmiddels met die boek al een vermogen vergaard. Uiteraard ben ik heel benieuwd of hij dat gaat delen met de minder bedeelden.

    • Piketty behoort ook tot de nieuwe rijken. Voor de meesten is het prettiger te ontvangen dan te geven. We moeten maar zien waar het schip gaat stranden, maar als ik het internationale nieuws goed beluister, kan ik de eerste zandbanken al ontwaren. Ik ga in ieder geval mijn ijzeren voorraad aanvullen.

  3. Wat die ijzeren voorraad betreft, ik lees dat dit niet zomaar een voorraad betreft maar wel MIJN voorraad.
    Natuurlijk is dit jouw voorraad , jij hebt er immers keihard voor gewerkt en gespaard….

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s