Refugee-song

DSC_3379

Ja, die vluchtelingen en die Nederlanders. Ik heb zo’n idee dat we maar wat aan kloten. De meeste tijd zijn de mensen met hun eigen ‘ik’ bezig en als ze daar niet mee bezig zijn, zijn ze boos, gekwetst of cynisch. Of ‘bezorgd’ natuurlijk, het nieuwe eufemisme voor racistisch. Ik moest denken aan het lied van meneer Young. En heb er een eigen interpretatie aan gegeven. “Helpless” is misschien wel het goede woord. Morgen ga ik weer bloggen. In de afgelopen twee maanden heb ik een boek geschreven. Een boek dat gelukkig niet voor publicatie geschikt is omdat het niet past in de tijdsgeest.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Een Reactie op “Refugee-song

  1. Filip

    Alle vluchtelingen die onschuldig zijn aan het toebrengen of in stand houden van menselijk lijden zouden hier hun toevlucht moeten kunnen vinden. Maar wie zijn die onschuldigen dan ? Alleszins niet de ouders van deze vluchteling kinderen, deze zijn immers in de eerste plaats verantwoordelijk voor het in stand houden van menselijk lijden. Door er welbewust voor te kiezen om in deze poel van onophoudelijk lijden, vernielingen, haat, gruwel, honger, ziekte, onderdrukking , ontbering etc… nieuw menselijk leven voort te brengen faciliteren ze het menselijk lijden. Hoeveel groter kan een misdaad zijn dan een medemens te veroordelen tot een levenslang mensonwaardig bestaan. Want dit is wat deze (on)mensen doen, nieuwe mensen creëren met als te verwachten lot dat ze zullen dienen als kanonvlees voor hun aanbeden maatschappelijke/religieuze leiders. Om een leven te leiden in voortdurende angst, onzekerheid, onderworpenheid… Wie dit een medemens aandoet is uiterst egoïstisch en gevoelloos, en deze mensen doen dit niet zomaar een medemens aan maar ze doen dit hun eigen kinderen aan ! Deze “ouders” verdienen het lot dat ze hun kinderen plannen te geven.
    De onschuldigen zijn hun kinderen, hen werd nooit gevraagd of ze wel geboren wensten te worden. We mogen verwachten dat kinderen tot aan de leeftijd van 6 jaar nog kunnen gered worden van de waanzin/hersenspoeling die hun ouders voor hen in petto hebben. Voor deze echte oorlogsslachtoffers moeten we onze deuren en harten openen. Hebben hun zogenaamde liefhebbende ouders nog een beetje menselijkheid en empatisch vermogen in zich dan doen ze afstand van deze verworpenen en en geven aldus zo de door hen verwekte kinderen alsnog het uitzicht op een menswaardig bestaan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s