Rare Trump en de a.s. ondergang van de wereld zoals wij die kennen.

In de Amerikaanse samenleving ligt een enorme hoeveelheid onvrede, woede en afgunst opgeslagen. Deze samenleving is gebaseerd op louter economische uitgangspunten zoals wij die kennen van het neoliberalisme. Een puur materialistische en hedonistische verzameling van individuen die elkaar tot in hun diepste vezels wantrouwen. “Wantrouwen” is dus een van de belangrijkste pijlers van deze neoliberale samenleving. “Hebzucht” is een andere. En wat wil het geval, op grond van historisch aantoonbare factoren heeft de Nederlandse samenleving zich na de Tweede Wereldoorlog bijna geheel geconformeerd aan deze negatieve eigenschappen. Veel elementen van de huidige Nederlandse cultuur zijn bijna een op een overgenomen uit de Amerikaanse cultuur. Dat is niet zo verwonderlijk, want de door mij genoemde historische factoren die van oudsher de Nederlandse samenleving schragen zijn, hebzucht, gierigheid, regelzucht en allerlei idiote vormen van religie.

In Amerika heeft het ongeletterde en sterk materialistische electoraat het gewonnen van de iets meer geletterde en iets minder hebzuchtige kiezers. Trump, een lompe, zwak geletterde, puur op eigen belang uitzijnde, geldverzamelaar is daar President geworden. Hij zit er al bijna drie jaar en dat is goed te merken. Door zijn toedoen is de wereldeconomie aangetast. Dat is niet zo erg, vind ik, want het moet maar eens uit zijn met die krankzinnige en dwangmatige drang naar constante economische groei. Maar het is wel typerend dat een intellectueel primitief  land als de V.S. een sterk anti-intellectuele, hebzuchtige, megalomane en lompe geldboer tot hun president heeft gemaakt . Nou, tot zover mijn gemopper. Ik kom er uiteraard nog op terug.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Update. Het verdwijnen van de moderne mens.

Als ik de wetenschappers op dit gebied moet geloven, en dat doe ik want wie zou ik anders moeten geloven, dan gaat het niet echt lekker met onze wereld. Planeet Aarde. We hebben maar een planeet en als we die verkloten hebben we niets meer. Het is eenvoudig. We verkloten de planeet door onze hebzucht. Alhoewel, hebzucht met betrekking tot een redelijke hoeveelheid voedsel, met betrekking tot een zekere minimale mate van bescherming en veiligheid en met betrekking tot basale medische hulp is mijns inziens niet schadelijk. Wat wel schadelijk is, is alles wat met exuberante luxe te maken heeft. Somber leven, dat is het adagium, dat is de manier om onze planeet te behoeden voor roofbouw.

Helaas, we zijn het slachtoffer geworden van onze evolutionair ingebouwde excessieve hebzucht en de roofbouw die daaruit voortvloeit. De generaties na ons moeten de rekening betalen. Of er over 1000 jaar nog mensen op deze aardbol rondlopen betwijfel ik. Volgens mij is het gedaan met onze planeet, dat wil natuurlijk zeggen voor zover deze een woonstede kan bieden aan de soort Homo Sapiens.

Ik blijf er wel vrolijk onder, bemerk ik, en  doe wat in mijn vermogen ligt om de aarde te redden. Dat is niet zo veel, maar het is wel leuk om te doen.  Dus, geen plastic, alles wat jezelf kunt maken ook zelf maken, zoals kleren, meubels, muziek en een klein beetje voedsel en gewoon dicht bij huis blijven. Niet als een idioot heen en weer sjezen in een auto of een vliegtuig. Elke dag een primitieve vorm van meditatie betrachten, aardig en vriendelijk, liefdevol zo u wilt,  zijn voor mijn medemensen. Dat laatste kost me nog wel eens moeite. Eerlijk gezegd vind ik het wel jammer dat het allemaal zo’n beetje op zijn einde loopt. We hadden er als mens echt iets moois van kunnen maken, jammer maar helaas.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Mijn Nieuwjaarswens voor 2019.

 

Nou ben ik toch warempel vergeten mijn nieuwjaarswens voor 2019 te bloggen. Mijn wens is dat iedereen in staat is zoveel mogelijk leed te vermijden en dat men van het leed, dat ongetwijfeld komt opdagen, iets leert. Ik zelf probeer dit jaar zo sober mogelijk te leven. Veel aandacht voor immateriële zaken. Liefde en harmonie als richtsnoer, als grondhouding dus!! Het gaat natuurlijk niet helemaal lukken. Maar ik blijf het fanatiek proberen. Verders voor de rest ga ik mij storten op het meubelmaken, op de muziekbeoefening en op de studie van historie en filosofie. Tevens hoop ik, na een lange winterslaap,  minstens weer één blog per maand te gaan maken. Ik hoop er het beste van. Ook wens ik u, dat wil zeggen de weinigen die zich nog verwaardigen dit maar al te vreemde blog te bezoeken,  oprecht een voorspoedig en gezond 2019 toe. Zo goed? Ik dacht het wel dus.

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

Het verborgene wordt ontrold.

Alles leeft en laat niet los. De Kosmische geest doordesemt het ruimte-tijdcontinuum. Wat is probeert te blijven maar verandert onontkomelijk in wat was en wat nog gaat komen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Uncategorized

Gedachtenspinsels over het beeld dat ik van mijzelf heb en het valse beeld dat ik, “filosofisch” gezien, wel met betrekking tot de ander moet hebben.

existentialisme-weird-2017

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mij valt steeds vaker op dat nogal wat mensen waarmee ik in het dagelijkse leven moet omgaan, een ietwat vertekend en rooskleurig beeld van zichzelf trachten te construeren. Zij leggen zich er op toe om in de loop van een interactie (praatje, gesprek, discussie, debat, vergadering etc.) op geraffineerde wijze een overdreven positief en somtijds zelfs regelrecht ongeloofwaardig beeld van zichzelf te creëren. Volgens mij was dat vroeger, voor zover ik het mij kan herinneren, toch iets minder het geval. Tijdens mijn opvoeding heeft men mij meegegeven dat je bescheiden moet zijn en dat je vooral de keizer moet laten wat des keizers is. Tevens werd mij duidelijk gemaakt dat, mocht je over bepaalde talenten beschikken, je toch min of meer moreel verplicht bent om met deze talenten te woekeren, maar ook dat je deze talenten mede ten faveure van de publieke zaak zou behoren aan te wenden. Constant werd ik tijdens mijn opvoeding gewezen op het fenomeen van de onbaatzuchtigheid en op de ethische noodzaak van altruïsme. Maar uiteraard ik ben in deze de maat niet en is het daarom best wel interessant eens na te gaan wat een zelfbeeld nou eigenlijk is en op welke wijze wij ons een beeld van onszelf en van de ander vormen.

De vragen zijn dus: hoe ontstaat het zelfbeeld bij de gemiddelde mens? Welke rol spelen anderen bij de totstandkoming van een zelfbeeld? Maar ook: hoe ontstaat ons beeld over de ander? En een vraag die daar, mijns inziens, ook mee te maken heeft: kunnen wij de werkelijkheid buiten ons eigen ‘IK’ (ons totale zelfbewustzijn) wel kennen als een absoluut objectieve, dus geheel buiten het subjectieve zelfbewustzijn bestaande, werkelijkheid ?

Eerst iets over de ‘gemiddelde’ mens. Wat betekend gemiddeld? Gemiddeld betekent: “het midden houdend tussen twee uitersten” en ook wel “die waarde, maat, grootte hebbend, die men verkrijgt door het totaal te delen door het aantal. Ook: (bw) dooreengenomen.

Inmiddels is wel duidelijk dat het idee van de ‘gemiddelde mens’ alleen als statistische entiteit voorkomt in de vocabulaire van, met name, de menswetenschappen. Dat is onder meer een van de redenen dat bijvoorbeeld keihard werkende rechtse mensen niet graag praten over ‘de gemiddelde mens’ en over allerlei algemeenheden, theorieën en toekomstvisies. Want echte conservatieve rechtse mensen, zo heb ik zelf meer dan eens kunnen constateren, hebben bijna allemaal een hartgrondige hekel aan de vervelende, confronterende ‘beuzelarij’ van de menswetenschappen. Zij kwalificeren de resultaten van deze wetenschap vaak als arbitrair en zweverig. De waarlijk rechtse mens gaat meer voor de evidentie van voorbeelden. Van keiharde voorbeelden uit de praktijk. Een voorbeeld, zo zegt men in die kringen, maakt vaak veel meer duidelijk dan duizend op wetenschappelijke bewijzen gebaseerde algemeenheden. Bovendien is een voorbeeld veel makkelijker te gebruiken voor het ‘bewijzen’ van het eigen gelijk. Je hebt het a.h.w. voor het uitkiezen. Welk voorbeeld komt het best overeen met jouw eigen maatschappij-opvatting! De humane wetenschap is immers niets anders dan een zoveelste mening, zo zegt men in die materialistische subcultuur maar al te vaak. En er bestaan ongeveer 7 miljard mensen, derhalve zeven miljard voorbeelden en zeven miljard meningen. En wat is een wetenschappelijke mening trouwens waard bezien in het licht van geld en macht.

Voor elk wat wils dus. De rechtse mens kan putten uit een schier oneindige bron van voorbeelden. Voor elke levensovertuiging een voorbeeld. Het staat ook heel stoer. Werken met keiharde voorbeelden uit ‘de praktijk’. Het geeft aan dat je midden in het volle leven staat. Je hebt zelf geconstateerd dat een specifiek mens een bepaald specifiek gedrag vertoond. Als dat gedrag je bevalt en het onderschrijft jouw kijk op de mensheid, dan kun je het stiekem alsnog veralgemeniseren en ten eigen bate aanwenden. En klaar is kees. Bevalt het je niet dan kun je altijd nog zeggen dat het maar een voorbeeld is.

Concluderend zal voor de een de gemiddelde mens als wetenschappelijk fenomeen wel bestaan en voor de ander bestaat de gemiddelde mens überhaupt niet.

Wat valt er te zeggen over ‘het beeld’? Wat bedoelen wij met het hebben van een ‘beeld’ over onszelf?

Een beeld is o.m. “de voorstelling van iets door be- of omschrijving in woorden”

“Cogito ergo sum”, ‘ik denk dus ik besta’. Volgens meneer Descartes. Je kunt dus zeggen dat het bedoelde ‘ik’ een wezen, een lichaam is, die een geest of een ziel heeft, met die ziel of geest dat lichaam gewaar wordt, het kan definiëren als zijn lichaam en daarom niet anders kan dan concluderen dat hij bestaat. Denken is een proces dat zich exclusief afspeelt in de spelonken van je eigen hersenpan. Met name het vooronder van de schedelruimte, de zgn. frontale kwabben (lobi frontales) die zich bevinden aan de voorkant van de grotehersenhelften, is betrokken bij behoorlijk veel psychische functies zoals impulsbeheersing, beoordelingsvermogen, probleemoplossing, planning, sociaal gedrag, taal en geheugen. Ervaringsfeit blijft echter dat je als wezen met een zelfbewustzijn de buiten het ‘ik’ liggende werkelijkheid slechts kunt kennen middels intensieve bemiddeling van je eigen brein. De werkelijkheid is zoals jij hem ervaart en niets anders!!! Filosofisch is deze stelling niet te weerleggen. De werkelijkheidservaring van de mens kan volgens de wetten van de simpele logica derhalve niets anders dan subjectief zijn. Desalniettemin manifesteert het ‘niet-IK’ (de buitenwereld) zich middels onze hersenfunctie toch als een reëel, buiten de eigen persoon existerend, fenomeen. En die manifestatie is, zoals ik het dus zie, een keiharde illusie Er is in feite niets objectiefs te bespeuren aan de door ons gepercipieerde werkelijkheid. De door mij gepercipieerde werkelijkheid bestaat logischerwijze alleen maar in mijn eigen brein en het is derhalve voor de hand liggend dat er daarbuiten geen sprake is van een eigenstandige werkelijkheid, van een “Ding an sich” zoals Immanuel Kant het zo treffend noemde (zie ‘Geschiedenis van de Filosofie’ voor beginners. Deel 2). Als u begrijpt wat ik bedoel! Solipsisme heet deze maffe, zij het onweerlegbare, gedachtegang, en het heeft, naar ik meen te weten, Maarten Biesheuvel tot de waanzin gedreven.

Wij, gewone alledaagse mensen, hebben een stilzwijgende afspraak met elkaar die behelst dat wij er van uitgaan dat de externe objectieve werkelijkheid wel degelijk bestaat. Er is immers sprake van een gezamenlijke, min of meer eenduidige ervaring van die werkelijkheid. In die werkelijkheid denken en acteren mijn medemensen en bestaat de buitenwereld. Vanuit die, misschien wel volstrekt illusoire, werkelijkheid lijken de ‘externe’ stimuli afkomstig te zijn die maken dat ik die werkelijkheid als een ‘ Ding an sich’ ervaar. Dat alles, d.w.z. het totaal aan prikkels afkomstig uit mijn directe en indirecte leefomgeving, vormen, samen met mijn genetisch blauwdruk, de context van mijn leven. Zij bepalen en construeren mijn leven; zij schenken de liefde, de veiligheid, de gehechtheid, de binding en het vertrouwen. Kortom, vanaf mijn geboorte vormen de hersenen langzamerhand, in samenwerking met alle specifieke individuele genetische kenmerken die bij de geboorte al aanwezig zijn, onder invloed van externe stimuli, een beeld van de buitenwereld, maar ook een beeld van de eigen persoon. Tot die buitenwereld behoren dus ook de beelden die ik construeer van mijn medemensen. En hier begint de ellende! Ik ervaar dienaangaande namelijk een grote en onoverbrugbare scheiding. Er staat een massieve muur tussen mijn |’IK’ en het ‘Niet-IK’ En dat is de reden dat ik het gevoel heb dat ik mijn medemens eigenlijk nooit echt bereik, dat de communicatie met mijn medemens altijd gebrekkig of zelfs afwezig is, hoe goed ik ook mijn best doe om voornoemde muur te doorbreken. Ik kan wel met ze praten, maar de taal waarvan ik me moet bedienen om te communiceren blijkt steeds weer een onvolkomen vehikel om gedachten over en weer adequaat en exact over te brengen. Leven met anderen is, in mijn ogen, dus per definitie altijd leven met heel veel, door jezelf en door anderen gegenereerde, misverstanden, desinformatie en verwarring. Daaruit volgt dat het beeld dat ik van mijzelf heb en dat voor een groot deel is gevormd op geleide van mijn, per definitie uiterst gebrekkige, interactie met het denken en handelen van anderen voor een groot deel onjuist is omdat de ander mij en ik die ander dus, zoals reeds eerder gezegd, in feite niet kan kennen. De enige die, louter logisch gezien, iets zinnigs, iets concreets, iets dat exact overeenkomt met de door mij gepercipieerde werkelijkheid, over mijn persoon kan zeggen of denken ben ik, per definitie dus, zelf. Wat de ander over mij meent te moeten zeggen of denken kan niet anders dan gebaseerd zijn op onvolledige, gefragmentariseerde en onjuiste informatie en berust, spijtig genoeg, soms ook op irrationele vooroordelen, kwaadaardigheid en haat, zijnde eigenschappen de op hun beurt voortvloeien uit de existentiële angst die elk (modern) mens kwelt, de diepgewortelde angst voor de dood, de angst voor de ander, voor het vreemde, het bedreigende; angst die in de krochten van het reptielenbrein van elk individu zetelt. Wat een ander dus over mij denkt is per definitie mijn subjectieve vertaling van een niet eenduidige en eigenstandige werkelijkheid. Ik moet het dus doen met een dubbele vertekening van de werkelijkheid. Blijft er dan nog wel een echte, zich volledig buiten mijn “IK” bevindende werkelijkheid over? Ik kom eigenlijk niet verder dan dat er kennelijk een, buiten mijn “IK” gelegen, bron is die zich middels externe stimuli aan mij kenbaar maakt. Verder valt er door mij niets over te zeggen.

Uiteindelijk staan wij moederziel alleen in het leven omdat het ons helaas niet gegeven is om daadwerkelijk contact met de ander te maken. Het blijft bij raden, bij vermoedens, bij waanbeelden.

Gelukkig is bovenstaande louter theorie en klinkt het ons, als nuchtere, keihard werkende, eerlijke en rechtvaardige mensen allemaal als baarlijke nonsens in de oren, terwijl het toch een min of meer logische gedachtegang is. Maar kennelijk totaal niet werkbaar in de praktijk. In werkelijkheid doen wij niet anders dan oordelen over de ander, doen wij vaak niets anders dan het exalteren van ons eigen denken en handelen en vinden wij het oordeel van anderen over ons doen en laten stiekem best wel belangrijk. Wat meer is, het oordeel van de ander is voor velen kennelijk nog veel belangrijker dan het eigen oordeel. Dat hele conglomeraat van relaties tussen het ‘IK’ en het ‘Niet-IK’ noemen wij het volle leven. Interactie met de hele wereld. Ja, wat dat betreft leven wij in een levensecht lijkende illusie. Is dat niet prettig?

Meneer Boeddha – wie kent hem niet?? – heeft er zo zijn eigen gedachten over. Hij verwerpt het ‘Zelf’ en ziet geen verschil tussen het ‘IK’ en het ‘Niet-IK’. Maar daarover later meer.

21 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

De VVD met Mark Rutte in de hoofdrol en de BV. Nederland. Een noodlottige combinatie.

dsc_5219

 

Het ‘gedachtegoed’ van de VVD, voor zover politiek relevant, focust zich met name op het individu, op de vrije markt, op het terugdringen van overheidsbemoeienis, op kosten-baten analyses en op de zegeningen van het vrije ondernemerschap. Bij een dergelijk gedachtegoed past een bepaald soort mens en vice versa. Een mens die van macht houdt, die een materialistische levenshouding heeft, die concurrentie, competitie etc. verheerlijkt en die in ieder geval niets heeft met solidariteit en inlevingsvermogen. Zo’n mens heeft een hartgrondige hekel aan grote verhalen, aan het formuleren van beleid voor de middellange toekomst en eigenlijk aan alles wat zijn eigen hedonistische levenswijze in het ‘hier en nu’ in de weg staat. Een VVD’er is dus een sterk ik-gerichte hedonist die, als het om de economie gaat, zijn medemens louter beschouwt als middel om zijn eigen hedonistisch-materialistische doel te bereiken. Het is derhalve niet verwonderlijk dat de VVD een anti-sociaal beleid voert en daarmede in de voetsporen treedt van de grondlegger van het rabiate rechtse denken t.w. mevrouw Ayn Rand. Een mevrouw, die zichzelf filosoof noemt, in Nederland niet of nauwelijks bekendheid geniet, maar desalniettemin het totale economische denken in de Verenigde Staten op een beslissende wijze heeft beïnvloedt. Alan Greenspan, Fred Hayek, Milton Friedman etc traden met graagte en met volle overtuiging in haar anti-sociale voetsporen. Het adagium van Ayn Rand luidt: “Greed is Good, Altruisme is Evil” . Zoiets als: “Ieder voor zich en God voor ons allen”. Ik heb me door haar slecht geschreven romans en haar zogenaamde ‘wetenschappelijke’ werk heen geworsteld. Werk waarin zij virulent egoïsme en anti-sociaal gedrag op een, overigens uiterst vileine, wijze, verdedigt en verheerlijkt. In ieder geval niets voor mij.

Mark Rutte vindt mevrouw Rand een bezielende persoonlijkheid en hij heeft meerdere malen publiekelijk zijn waardering voor haar ‘gedachtegoed’ uitgesproken. Hij sluit zich aan bij al diegenen die de zin van hun bestaan louter en alleen definiëren als een individuele strijd om een zo groot mogelijk deel van de economische koek te bemachtigen; een verbeten en stressvolle, individuele worsteling op het slagveld van de economische schaarste. Hij onderschrijft daarmede de exaltatie van de hebzucht.

Het leven van de gemiddelde VVD’er draait, zoals de recente geschiedenis inmiddels talloze keren heeft aangetoond, primair om het welbegrepen ‘Eigenbelang’ en natuurlijk niet om het ‘Algemeen Belang’. De huis-tuin-en-keuken-VVD’er lost dit probleem heel eenvoudig op door te beweren dat zijn eigenbelang samenvalt met het algemeen belang. De gemiddelde VVD’er streeft fanatiek naar geld/bezit/winst, jaagt persoonlijke macht na om dat alles te verkrijgen en eist onafgebroken respect, aanzien en een steeds hogere sociale status op. De gemiddelde VVD’er is in vrij hoge mate anti-intellectueel en pragmatisch op een geniepige egocentrische manier. Binnen dit gedachtegoed voelt Mark Rutte zich, net als alle andere VVD’ers, als een vis in het water.

In het kader van bovenstaande valt het niet te verwonderen dat de VVD, als politieke partij, niet primair het algemeen belang als richtsnoer heeft, maar het eigen economische groepsbelang. Het belang dus van die groep mensen die het monomaan streven naar het vergaren van kapitaal/bezit/winst, macht en een steeds hogere sociale status als de ultieme zingeving van hun leven zien. De kapitalisten die wars zijn van solidariteit en die het zorgen voor de zwakkeren zeer zeker niet als hun taak zien. De kapitalist deelt de wereld als vanzelfsprekend op in “sterk” (hijzelf natuurlijk) en “zwak” (de ander dus, die niet rijk, machtig etc. is). De kapitalist verdient het geld en zorgt voor de banen, de zwakkeren (ouderen, zieken, gehandicapten, werkelozen, uitvreters en klaplopers) vormen samen die verduiveld lastige kostenposten (problemen) die aan zijn winsten knagen. Kortom: sterk is goed, zwak is slecht. De mensheid valt te verdelen in “Winners” en “Losers”. Voorwaar,een simpele, maar vooral liefdeloze en onbarmhartige levensopvatting!

De VVD is de politieke samenballing van de economische macht in Nederland. De VVD ziet Nederland als een besloten vennootschap die winst moet maken. Bij zo’n opvatting behoort uiteraard een strategie. Allereerst dient de economische elite ervoor te zorgen dat op alle sleutelposities in Nederland VVD’ers en/of ondernemers zitten. Deze sleutelfiguren dienen ervoor te zorgen dat ondernemers c.q.VVD’ers bij het maximaliseren van hun winst geen haarbreed in de weg wordt gelegd. De politiek staat dus geheel ten dienste van de economische elite. Deze elite kan met veel geld, met uitgekiende marketing en met beloften van nog veel meer macht ten faveure van hun slippendragers, een machtsstructuur creëren die andere participanten aan het politieke proces ver achter zich laat. Dit zal steeds meer ten koste gaan van het democratisch gehalte van onze samenleving. In de nabije toekomst zal de democratie het steeds vaker moeten afleggen tegen de economische dictatuur van een kleine, hebzuchtige, machtsgeile en op status jagende economische elite die er met geraffineerd gebruik van verbale rookgordijnen, perverse leugens en valse beloftes zelfs in zal slagen het pauper-populisme voor zich te winnen en te laten werken.

Het is derhalve aan de zachtaardigen en wijzen dezer aarde om nog enige tegenkrachten te mobiliseren in de strijd tegen de steeds verder voortwoekerende hebzucht, afgunst, liefdeloosheid en onverschilligheid.

Maar nu terug naar de realiteit van deze tijd, terug naar de handel en wandel van Mark Rutte en de hem omringende politieke coterie.

Mark Rutte is een ras VVD’er. Mark Rutte en zijn politieke vazallen zijn de (met ons belastinggeld) goed betaalde zetbazen van de eerder genoemde kleine economische elite. Deze kleine groep “Wheelers en Dealers” kan putten uit een enorme reservoir aan management- en marketingtechnieken die hen, gezien hun monomane gerichtheid op bezit, macht en status, als van nature aankleven en van welke technieken zij, als was het de normaalste zaak van de wereld, op een gladde en onethische wijze misbruik maken om hun ‘zwakkere’ medemensen te bedriegen en te bestelen. Voor Mark Rutte is persoonlijke macht het alfa en het omega. De machtigste politieke man van Nederland is de minister president. Mark bekleedt die functie al bijna 8 jaar. Hij wil die macht niet kwijt raken. Zeker niet aan zo’n wrokkige en gefrustreerde non-valeur als Geert Wilders. Geert Wilders met een economische agenda die nog linkser zou zijn dan die van de Socialistische Partij!! God verhoede dat de economische elite haar machtsmonopolie aan de leider van het wraakzuchtige lompenproletariaat gaat verliezen. Maar bij de volgende verkiezingen wordt de PVV wel verreweg de grootste partij. Zij rekenen op minstens veertig zetels! En in de peilingen reiken zij al maar hoger en hoger. De licht fascistoïde ‘Vox Populi’ laat zich niet langer apaiseren; zij schreeuwt, tiert, scheldt en beledigt dat het een lieve lust is. De sociale media lopen elke dag weer vol met gefrustreerde pauper-rancune. Het populisme heeft de wind in de rug nu meer dan 60% van het Nederlandse electoraat op geleide van ordinaire hebzucht, afgunst, xenofobie, en elite-haat rechts tot extreem rechts is gaan denken en handelen. “Links” is een scheldwoord geworden. Solidariteit en empathie wordt beschouwd als bijzonder slechte en ondermijnende eigenschappen. En tot overmaat van ramp is in het beloofde land, de Verenigde Staten, een uiterst onfatsoenlijke, megalomane, ziekelijk narcistische psychopaat tot President gekozen door het aldaar residerende extreem rechtse, oerconservatieve, racistisch fascistoïde, commercieel uitgebuite en politiek dolgedraaide electoraat.

Mark Rutte en de VVD houden hun hart vast. Er waart een spook door Nederland. Het spook van het fascisme. Een spook dat velen herkennen en op heimelijke wijze als een goede bekende verwelkomen. Een spook dat namelijk al eens eerder door Nederland waarde!

De PVV mag dus van de VVD onder geen voorwaarde in de regering komen. Mark Rutte c.s. willen hun economische machtspositie niet verliezen. Na de verkiezingen op 15 – 3- 2017 zal de grootste partij bij de coalitievorming, de PVV dus, de minister president leveren en heeft Mark Rutte het nakijken. Het is derhalve zaak voor de VVD om voor de verkiezingen de samenwerking met de PVV af te zweren, want in alle andere denkbare coalities zal de VVD dan verreweg de grootste partij zijn en zal Mark Rutte gewoon weer minister president zijn. Het Vaderland moet gered worden uit de klauwen van het fascistoïde, economisch linkse, monster. Mark heeft in het Tv-programma “Buitenhof” deswegen in die geest ge-orakeld en een stellige belofte gedaan. En de VVD zag dat het goed was.

Mocht de VVD echter, tegen alle verwachting in, toch groter worden dan de PVV, dan zal Mark, zoals van hem te verwachten, zijn gelofte, zonder enige gewetenswroeging, breken en alsnog een coalitie vormen met de PVV en de SGP om zodoende zelf weer minister president te kunnen worden.

Als u zich afvraagt waar het begrip “algemeen belang” in dit verhaal een plaats krijgt, dan moet ik u teleurstellen. Het algemeen belang is in de visie en de strategie van de VVD totaal niet relevant, net zoals in de bedrijfsvoering van een onderneming het maatschappelijk belang niet of nauwelijks van belang is. Het gaat om geld verdienen, winst maken, macht verwerven etc. Niets meer en niet minder.

8 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

De zorgzame, onbaatzuchtige en liefdevolle mens verdwijnt om plaats te maken voor de super narcistische, hedonistische en machtsbeluste egoïst.

 

dsc_4306

 

De mens is een tragisch organisme. Het is een, fysiek inmiddels ietwat gedegenereerde, primaat met een sterk evolutionair doorontwikkeld zelfbewustzijn. Het bezit het vermogen om rationeel om te gaan met zijn handelen en denken. Echter, de gemiddelde mens doet dit lang niet altijd en laat zich heel vaak leiden door de woeste, archaïsche en ongetemperde driften die als een moerasgas vanuit zijn primitieve reptielenbrein naar boven borrelen. Existentiële angsten (doodsangst, xenofobie, hebzucht, machtswellust etc.) spelen in dit onbewuste proces uiteraard een hoofdrol. Vandaar de vele opportunistische fact-free argumenten, de volstrekt krankzinnige conspiratie-theorieën en het rotsvaste geloof in de eigen irrationele, bij elkaar gesprokkelde waarheden die het leven van alledag in onze westerse rechtse, neo-liberale samenleving overheersen. De eigen, verzonnen, waarheden die bijna altijd perfect aansluiten bij de eigen vaak gefrustreerde, rancuneuze en boze gemoedstoestand.
Mijn kennis probeer ik zoveel mogelijk bij elkaar te zoeken middels de zgn wetenschappelijke methode (lees daartoe o.m. het werk van wetenschapsfilosoof Karl Popper). Ik respecteer de uitkomsten van dergelijk onderzoek tot het moment dat geverifieerd wetenschappelijk vervolg-onderzoek aantoont dat ik mijn perceptie van de werkelijkheid dienaangaande moet bijstellen. Mijn opvatting van de werkelijkheid is niet geketend aan het onverbiddelijke roestvrije staal van een door mij zelf verzonnen absolute waarheid. Het rigide hanteren van absolute waarheden zal de mens nooit verder brengen. In tegendeel, een absolute waarheid belemmert het vrije, objectieve zicht op de fluïde, steeds veranderende werkelijkheid in grote mate.

Een van de grote boosdoeners en de kwade genius in onze contemporaine samenleving is het totaal verkeerde en giftige gebruik van de sociale media. Vooral de lager opgeleiden, die klaarblijkelijk steeds minder geneigd zijn om zichzelf en hun omgeving te relativeren of met humor te bezien of, wat eigenlijk nog veel tragischer is, jammer genoeg niet beschikken over de noodzakelijke intellectuele bagage om zulke vermogens te genereren, worden met name het slachtoffer van dit voortwoekerend kankergezwel. Men bevestigt elkaar steeds meer in allerlei onzin-redeneringen, men sluit zich in toenemende mate af voor andere ideeën of meningen en vervolgens gaat men als een gek tekeer tegen alles wat niet overeenkomt met de eigen, fanatiek gekoesterde, waarheden. Hetgeen resulteert in uiterst onsympathieke vormen van uitsluiting en verkettering (elitofobie, xenofobie, islamofobie, kortom angst voor alles wat men niet kent en alles waarmede men het niet eens is). De boze, laagopgeleide, witte 50 plusser (vooral de categorie: ‘Gemankeerd ouder alfa-mannetje’) gaat in dit verband geregeld helemaal los. Hij tiert, hij scheldt, hij discrimineert en hij lijkt er nog van te genieten ook. Ik bezie dit alles met grote verbijstering.

Sociale media zouden een zegen kunnen zijn voor de mensheid, maar tot dusver is dit discutabele fenomeen niets minder dan een globale pestilentie voor samenlevingen in hun algemeenheid.

Fanatiek nationalisme, en neo-fascisme liggen op de loer om, als ‘het volk’ daarom vraagt, in de nabije toekomst toe te slaan en onze samenleving in een hel te veranderen.
Begrippen zoals ‘liefdevol’, ‘solidariteit’, ‘invoelend vermogen’ en ‘medemenselijkheid’ worden steeds vaker geridiculiseerd en gedemoniseerd.
Wat overblijft is de egoïstische, super narcistische, hebzuchtige hedonist die iedereen die niet zo is als hijzelf uitlacht, bespot en uiteindelijk volkomen uitsluit.

Dit alles levert een uiterst rechtse, keiharde, zakelijke en volstrekt liefdeloze samenleving op waarin ik mij steeds minder thuis voel.

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized