Maandelijks archief: januari 2015

Laf of voorzichtig?

Goed zo, jochie!!

Goed zo, jochie!!

 

De voorgeschiedenis van het gegeneraliseerde conflict in het Midden Oosten mag bij ter zake geïnteresseerde mensen als bekend worden veronderstel en daarom ga ik daar ook helemaal niets over zeggen. De rol van de Verenigde Staten vind ik zowel abject als naïef. De rol van het “Verenigde” Europa vind ik angstig en laf. Terwijl de rest van de wereld zich ternauwernood met het conflict wil bemoeien. De VS en Europa laten de dappere Koerden de kastanjes uit het vuur halen.

Ik zou het eigenlijk een vanzelfsprekende zaak vinden als wij, Europeanen en Amerikanen, zij aan zij zouden vechten, samen met de bedreigde moslims aldaar, tegen het ultieme Kwaad van IS (het ‘Kalifaat’ van de Satan). Net zoals wij in de Tweede Wereldoorlog samen vochten tegen het toen heersende ultieme en duivelse Kwaad van het gewelddadige fascisme.

Wij zenden specialisten om de Peshmerga’s en het Iraakse leger te trainen, maar doen verder eigenlijk niet zo veel. Ja, een beetje met jachtbommenwerpers over het gebied vliegen en op veilige afstand de vijand bestoken met bommen en granaten. Een persoonlijk persoonlijk commitment is er nauwelijks. Wij zijn inmiddels, denk ik, te bang geworden om überhaupt nog metterdaad tegen de gruwelen van wrede beestachtigheid te willen vechten. De kanker van de westerse decadentie, die voortdurende perverse drang naar meer, groter, mooier en beter en de daaraan inherente angst en lafheid is inmiddels zover uitgezaaid dat wij niet langer het lef hebben om het Kwaad met grondtroepen te bestrijden. De betrokkenheid is weg, solidariteit is verdampt en het egoïsme van het nihilistische, anti-intellectuele consumentisme voert inmiddels de boventoon.

Onder morele aanvoering van meneer Grunberg verzinnen we allerlei ethische smoesjes om ons angstige en laffe, super kapitalistische gedrag te rechtvaardigen.

Het ultieme Kwaad in de vorm van fascisme of gewelddadig religieus fundamentalisme dient mijns inziens altijd te vuur en te zwaard bestreden te worden. Wij laten het hier, mijns inziens, echter grandioos afweten. Inmiddels zijn wij zo bang en laf geworden dat het levensgevaarlijk begint te worden.

Europa dient, volgens mij, zo snel mogelijk een gezamenlijke troepenmacht op de been te brengen om samen met het Iraakse leger en de Koerdische Peshmerga’s te strijden tegen het ultieme Kwaad dat IS heet. Vrijheid en liefde zijn het te allen tijde waard om voor te vechten.

Advertenties

4 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Test

Dit is een test om te bezien of ik weer verschijn op de voorpagina van OBA

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized

De religieuze beledigingen en bedreigingen blijven maar voortduren.

Doggodcartoon 2015

 

Kennelijk kan ik toch heel erg boos worden als het om religie gaat. Een Egyptische moefti, zo hoor ik vandaag op de radio, heeft namelijk, na alles wat er is gebeurd, het gore lef om de westerse wereld opnieuw te bedreigen door te zeggen dat de op handen zijnde publicatie van Charlie Hebdo met Mohammed op de voorpagina die een bordje vasthoudt waarop staat: ‘Je suis Charlie’, enorme repercussies zal hebben voor de veiligheid van die zelfde westerse wereld. Ik zou zeggen, onmiddellijk oppakken die schoft! Dit kan dus niet. Is zo’n man nou helemaal gek geworden? Frankrijk dient onmiddellijk te verzoeken om zijn uitlevering ten einde hem te berechten voor het aanzetten tot haat, moord en doodslag. En als die Egyptenaren hem niet willen uitleveren dan zullen we hem wel even komen halen!

Ik kan me goed voorstellen dat het wettelijk niet toegestaan is om mensen van vlees en bloed te belasteren. Daar kan ik mee leven. Maar een imaginaire onheilsprofeet, waarvan we niet eens zeker weten of hij überhaupt wel geleefd heeft, kan en mag natuurlijk te allen tijde belasterd en bespot worden. Door iedereen! En mocht er, onwaarschijnlijkerwijze, wel sprake zijn geweest van een zogenaamde historische Mohammed, dan is deze twijfelachtige persoon kennelijk onder invloed van roesmiddelen of vanwege ernstige narcolepsie dermate raar gaan hallucineren dat een en ander uiteindelijk resulteerde in een bijzonder somber en naargeestig verslag – de koran – over de uiterste wilsbeschikking van een buitengemeen onsympathieke, moordzuchtige en agressieve god. Een god die erop aandringt om iedereen die niet in hem wil geloven te straffen en/of te verdelgen. Zo’n agressief en moordzuchtig waandenkbeeld dient mijns inziens met alle kracht die de wetenschap in zich bergt bestreden te worden. Kennelijk is tegenwoordig niets meer te gek. Breek die krankjorume onzin-ideeën aub tot de grond toe af. Instandhouding van dergelijke volstrekt krankzinnige sprookjes tast op den duur immers, zoals de geschiedenis steeds opnieuw weer uitwijst, de geestelijke volksgezondheid in ernstige mate aan.

NB. En kom me nu aub niet aanzetten met passages uit dat heilige boek waarin god een goed en barmhartig god zou zijn, want, zo dit al waar zou zijn, hebben zijn gelovigen, denk ik, deze passages steeds consequent overgeslagen. Het voelt voor al die vrome fundamentalistische alfamannetjes kennelijk prettiger aan om voortdurend alle andersdenkenden met hel en verdoemenis te dreigen en om mensen te vermoorden en te martelen, dan te leven op geleide van liefde, genade en wijsheid.

Ik heb inmiddels mijn buik helemaal vol van die afschuwelijke religie!

5 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Charlie Hebdo en het menselijk tekort. Het moordende zwaard van het irrationele geloof richt ons te gronde.

Atheisme. 2015

Religie is uiteraard onlosmakelijk verbonden met het menselijke brein. Dit brein komt steeds weer door bepaalde specifieke fysieke hoedanigheden tot mystieke ervaringen dewelke middels neurologische processen vertaald worden in religieuze termen en uiteindelijk in religie. Er is zelfs een religieus centrum aan te wijzen in ons brein, een centrum waar bepaalde stimuli vertaald worden in religieuze beleving. Het is wat dat betreft verstandig om eens te lezen wat de bekende Amerikaanse neurowetenschapper Andrew Newberg hierover te vertellen heeft. Voor de leek heeft hij zijn bevindingen en voorlopige conclusies uiteengezet in een boekje dat “Why God won’t go away” heet. Een leesbaar geschrift met grote relativerende waarde.

Geconcludeerd dient te worden dat de mens en religie onlosmakelijk met elkaar zijn verbonden. De geschiedenis van de mensheid laat onomstotelijk zien dat deze stelling op waarheid berust. Daarbij blijft het natuurlijk wel de vraag of de mens zijn goden zelf heeft geschapen of dat mystieke religieuze ervaringen afkomstig zijn van een bron die buiten de menselijke hoedanigheid ligt, afkomstig van iets dat buiten de te kennen werkelijkheid van het ruimte-tijdcontinuüm ligt. Ik hoop dat u de absolute paradox in deze vraagstelling bemerkt. Daarom zal de discussie inzake het godsbestaan en het godsbewijs nooit verstommen. Sociologisch onderzoek laat keer op keer zien dat het geloof in god de mens troost, de mens gelukkiger maakt, maar de mens ook verhindert om relevante existentiële vragen te stellen. Dat is dan weer de andere, vervelende kant van diezelfde medaille. Godsdienst bedwelmt en verdooft de menselijke geest of, zoals die gehate, verguisde en voor halve gare uitgemaakte Karl Marx het zei: “Godsdienst is als opium voor het volk”. Tot zover mijn zeer algemene beschouwingen over religie. Nu de rauwe werkelijkheid!

Waarom oefent de Islam zo’n enorme aantrekkingskracht uit op jonge in Europa geboren jongens en meisjes van Turkse en Noord-Afrikaanse afkomst? Om dat te achterhalen dient eerst de sociaal-culturele en economische achtergrond van deze groep jongeren bestudeert te worden. Dan zien we dat het hier voor een heel groot deel een sociaal, cultureel en daardoor ook economisch achtergestelde groep betreft. Een groep die, in vergelijking met de normen en waarden van hun ouders, in de westerse wereld eigenlijk onophoudelijk wordt geconfronteerd met decadent en destructief hedonisme, met seksuele losbandigheid, en met sociale uitsluitingsmechanismen op velerlei gebied. Via opvoeding, bezoeken aan hun land van afkomst, materiële afgunst en beïnvloeding van en door hun peergroup groeit de haat tegen de vermeend decadente, sterk seculiere en de hen voortdurend discriminerende buitenwereld. De ontvangende autochtone cultuur sluit na twee of drie generaties steeds meer de eigen gelederen en reageert steeds afwijzender op de uitingen van machteloze woede, ongebreidelde agressie en totaal gebrek aan respect van sommige, vaak psychisch ernstig zieke, allochtone jongeren. Er ontstaat beeldvorming, de vooroordelen worden wederzijds steeds groter en de samenleving polariseert als nooit tevoren. De laatste twintig jaar is de situatie helaas dusdanig verslechterd dat er in ons land, maar in feite in heel Europa, twee groepen tegenover elkaar staan: de enorme grote groep autochtone inwoners met hun inheemse normen en waarden en een minderheid van mensen met totaal andere normen en waarden, voortvloeiende uit hun godsdienst (de Islam), hun steeds geïsoleerder wordende sociaal-culturele positie en hun gemiddeld zwakkere plaats in de economische rangorde.

De luiken gaan dicht en men valt terug op de oorspronkelijke waarden en normen van het oude vertrouwde geloof van het moederland als laatste redmiddel om het eigen, zwaar onder vuur liggende, zelfbeeld te stutten tegen de druk van een steeds vijandiger wordende autochtone buitenwereld.

De Islam, net als veel andere religies, is een religie afkomstig uit de krochten van de oudheid. Te boek gesteld in een tijd van totaal andere normen en waarden. Irrationele, gevaarlijke flauwekul, net zoals men dat ook in de christelijke bijbel kan lezen, blijft in het moderne, seculiere en sterk materialistisch ingestelde Europa voor veel mensen de leidraad in hun leven. Het bepaalt alles en het veroordeelt alles wat niet met genoemde leidraad overeenkomt.

Vervreemdende, ongekend wrede en van onrechtvaardigheid getuigende opvattingen uit de koran worden in deze moderne seculiere samenleving met steeds grotere overtuiging gehanteerd om de hedonistische en heidense levenswandel van niet- of andersgelovigen fel te veroordelen.

Het is niet verwonderlijk dat grote groepen jongeren, die zich volstrekt buitengesloten voelen – en dat meestal ook daadwerkelijk zijn – door een samenleving waar zij per definitie ook deel vanuit maken, zich wenden tot het primitieve irrationele geloof van hun voorouders zijnde nou net het geloof dat hen ampele ethische mogelijkheden biedt om gestalte te geven aan hun intense haat voor alles wat maar riekt naar blank en Europeaan. In zo’n sfeer gedijt terrorisme, haat en onmenselijkheid.

Het is slechts de tijd die hier een oplossing kan bieden. Ik ben er vast van overtuigd dat, gezien de steeds groter wordende polarisatie binnen onze samenleving, de gebeurtenissen in Parijs nog slechts het begin zijn van een hele reeks wellicht nog veel afschuwelijker gewelddadigheden. En het tragische is dat de mens niet bij machte is om het tij te keren.

3 reacties

Opgeslagen onder Uncategorized

Sebastien Valkenberg gaat in de NRC onwetenschappelijk tekeer tegen empathie.

Wetenschap in het Teyler Museum Haarlem

Wetenschap in het Teyler Museum Haarlem

De NRC van zondag 4 januari 2015 O&D2. Een schrijfsel van de hand van ene Sebastien Valkenberg. Hij noemt zichzelf filosoof en schrijver. Prachtig! Hij meent ons een wijze raad te moeten geven, namelijk: ‘Leef u niet in de ander in – dat werkt toch niet. Afgezien van het feit dat het gehanteerde Nederlands een abominatie is, is het ook nog eens een hele vervelende bewering. Een bewering waar heel veel keihard en antisociaal egocentrisme achter zit. Een bewering, overigens, die je als keiharde zakenman met een door de mores van de vrije markt totaal weg geërodeerd geweten, heel goed kunt toevoegen aan je reeds bestaande voorraad sussende en gladstrijkende smoesjes, bedoeld om je eigen onethische gedrag toe te dekken en goed te praten.

Wat meneer Valkenberg ons aanraadt is eigenlijk het volgende: Zoek niet naar de oorzaak van een bepaald fenomeen. Constateer slechts dat er een, in jouw ogen, ethisch verwerpelijk fenomeen is. Ga het met alle kracht bestrijden, want anders loop jezelf gevaar om ten onder te gaan. Ga in ieder geval niet zoeken naar de achtergrond van het verschijnsel, want een dergelijk onderzoek kan zomaar leiden tot een jammerlijke ondergang in het drijfzand van de altijd op de loer liggende verderfelijke empathie. Nuancering is uit den boze, want dat tast ons vijandbeeld aan en kan daardoor onze slagkracht verminderen. Zijn hartenkreet luidt dan ook: ‘Stop daarom liever met die vrome oproepen tot empathie’.

Het betoog van meneer Valkenberg is volstrekt onwetenschappelijk en getuigt mijns inziens van een primitieve en volledig achterhaalde denktrant. Het is, met name in de wetenschap van de geschiedenis, niet ongebruikelijk om te trachten je in te leven in de gedachtewereld van belangrijke historische figuren als hulpmiddel om te kunnen begrijpen waarom bepaalde belangrijke historische beslissingen mede door hen werden genomen. Als je wilt zoeken naar humane oplossingen van gecompliceerde sociaal-culturele conflicten dan zul je mijns inziens je moeten verdiepen in de drijfveren en beweegredenen van de “vijand”. Het willen kennen van de motieven van je vijand is een eerste stap op weg naar structurele oplossingen van conflicten. Volgens mij is het een van de bestaansvoorwaarden van de huidige diplomatie.

Als je oproepen tot empathie vroom noemt, en ik schat in dat meneer Valkenberg in zijn context ‘vroom’ gelijk stelt aan ‘schijnheilig’, dan zegt dat eigenlijk heel erg veel over jezelf en over de wijze waarop jij naar de wereld kijkt. Mij lijkt het verstandig om niet zulke grote woorden te gebruiken. Mij lijkt het fatsoenlijk en beschaafd om naastenliefde als kompas van al je denken en handelen te hanteren. Naastenliefde is mijns inziens alleen goed mogelijk als je in staat en bereid bent om je naasten te willen kennen en om op zijn minst een poging te doen om zijn beweegredenen te doorgronden.

En uiteraard is het best mogelijk om het denken en handelen van de ‘opponent’ te begrijpen, zonder er meteen mee in te stemmen of het te sanctioneren. Het begrijpen van motieven van de tegenpartij is het begin van het oplossen van problemen die samenhangen met het denken en handelen vanuit die motieven. En daarbij is het absoluut noodzakelijk ook de eigen motieven kritisch te blijven bekijken. Het klinkt allemaal heel erg politiek correct, maar het is mijns inziens nog steeds de enige beschaafde weg om te komen tot structurele oplossingen van complexe sociaal-culturele problemen.  Het advies van meneer Valkenberg spruit, denk ik, voort uit een bepaalde politieke frustratie en rancune zijnerzijds. De praktijk wijst uit dat dergelijke gemoedstoestanden zelden of nooit leiden tot groter inzicht of tot het tot stand komen van wederzijdse genoegdoening.

NB. Wat is het dan een verademing om de discussie tussen drie jonge mensen te volgen zoals deze plaats vond op Buitenhof van afgelopen zondag. Een wetenschappelijke gestuurde discussie over de mogelijkheden en onmogelijkheden om te ontsnappen uit de vicieuze cirkel van existentiële angst, hebzucht, machtswellust, ziekelijke bezitsvergaring, maatschappelijk nihilisme en ecologisch contraproductief en destructief gedrag. Met behulp van onze recentelijk evolutionair verworven neocortex moet het toch mogelijk zijn om genoemde, voornamelijk destructieve, tendensen terug te dringen.

(Wikepedia: De neocortex (Grieks: νέος, néos=nieuw, Latijn: cortex=schors) is een deel van de hersenen dat bij zoogdieren voorkomt. Het bestaat uit de bovenste laag (2-4 mm dik) van de twee hersenhelften. De neocortex maakt deel uit van de cortex cerebri en is betrokken bij de hogere functies, zoals zintuigelijke waarneming, bewuste bewegingen en (bij mensen) redeneren, abstract denken en taal. De grijze stof bestaat uit cellichamen van neuronen en gliacellen, de witte stof uit zenuwuitlopers of axonen die met een myelinelaag zijn bedekt. Evolutionair gezien is de neocortex, overeenkomstig zijn naam het nieuwste deel van de cortex cerebri.)

1 reactie

Opgeslagen onder Uncategorized